Genegeerde Zorgfraude

 

Zorgfraude, Eva Jinek besteedde er maandagavond aandacht aan. Met verhalen van slachtoffers en hun naasten waar je naar van wordt. En toch blijven we het toestaan! Niet op het niveau van de slachtoffers, die doen vreselijk hun best om te voorkomen dat het doorgaat. Nee, op het niveau waar het gemeld wordt!!!!

Ik schreef er al eerder uitgebreid over en heb er diverse instanties over ingelicht. Ik heb de publiciteit gezocht (o.a. Omroep Flevoland) en ik niet als enige. Maar het werd “met de mantel der liefde” bedekt.

Ik schreef over de laatste weken van mijn moeder voordat zij uit wanhoop koos voor euthanasie. Over de verzorging die ze niet kreeg, haar telefoon die afgepakt werd zodat ze ook mij niet kon bereiken. Het gegeven dat ze haar laatste uren geen verzorging kreeg, niet eens de kop koffie waar ze nog zo naar verlangde. Er werd de laatste dag niet meer naar haar omgekeken, geen washandje meer over haar gezicht gehaald. Maar de “mensen” die verantwoordelijk waren voor haar verzorging hadden wel tijd om te discussiëren over een boek wat ze hadden gelezen.

Ik was zeker niet de enige met klachten werd mij door een journalist van Omroep Flevoland verteld. Wilde ik geïnterviewd worden over dit onderwerp werd mij gevraagd. Natuurlijk! Nee, we gaan er toch een TV-item over maken, ben je bereid daaraan mee te werken? Graag! Om vervolgens na weken aan het lijntje gehouden te zijn niets meer te horen. Mailtjes werden niet beantwoord meer, terugbelverzoeken genegeerd. Het probleem werd door Omroep Flevoland doodgezwegen. De bestuurder viel mij aan zonder ook maar een excuus over de behandeling die mijn moeder had moeten krijgen maar niet kreeg. Want? Zijn personeel was geweldig!!!!

Opvallend is dat alle journalisten die ik bij Omroep Flevoland heb gesproken graag met dit onderwerp aan de slag wilden. Alle bewijsstukken die ik had heb ik aangeleverd maar van hoger hand werd alles tegengehouden. En denk nou niet dat in deze periode er belangrijkere zaken in Flevoland speelden!

Ik heb mij afgevraagd waarom. Ik ben geen complotdenker maar weet dat er privébanden zijn tussen medewerkers van Zorggroep Flevoland en Omroep Flevoland. Zijn deze contacten het lijden van onze naasten waard? Ik leg geen verband maar vind het wel “zorg-”wekkend!

Kerstwens 2025

 

Ieder jaar schrijf ik weer een blogje in december. Deels om het niet kunnen schrijven van Kerstkaarten te vervangen, deels om het jaar van me af te schrijven.

 

Al ruim 11 van de 12 maanden van 2025 zijn voorbij. Nog een goede twee weken te gaan en dan beginnen we vol goede moed aan 2026.Ik ga dan vreselijk mijn best doen om de nare herinneringen uit 2025 te vergeten maar ik zal de mooie momenten zeker koesteren.

De slapeloze nachten laat ik voor wat ze zijn en de geweldige ervaringen neem ik mee. Ik merk dat naar mate ik ouder word mijn vechtlust afneemt. Velen zullen dat als iets goeds zien omdat ik daar eerder veel tijd in stopte. Ik dacht oprecht dat ik door zaken niet zondermeer te accepteren de wereld beter kon maken. In een aantal zaken is dat gelukt en daar ben ik trots op. Maar gaandeweg zie je ook dat het nu ook tijd is om te genieten van de mooie dingen, laten anderen nu maar eens gaan knokken voor de rechten die wij in het verleden met veel inzet hebben verdiend.

 

Gelijk hebben en gelijk krijgen is helaas nog steeds niet hetzelfde. En natuurlijk veranderd de wereld ook. En met de wereld veranderd de Nederlandse taal, de Nederlandse cultuur en de Nederlandse tradities. Op het moment dat ik dit schrijf bestaat 28% van de bevolking uit personen met een niet-Nederlandse achtergrond. Dat veranderen we niet meer maar veranderd wel de Nederlandse samenleving. Laat ik duidelijk zijn: ik discrimineer zeker niet! Maar jammer zijn deze veranderingen wel. Ik had de generaties na mij ook de leuke Nederlandse dingen gegund.

 

Mijn 2025 bestond ook uit veranderingen. Ik ben mij op andere zaken gaan richten en probeer uit te vinden waar ik nog meer plezier kan vinden. Mijn netwerk levert mij enorm veel plezier op, zo mooi om te ervaren hoeveel mensen er voor mij zijn en mij helpen waar dat kan. Daar ben ik enorm dankbaar voor! Dit jaar werd ik ook verrast met een berichtje “out of the blue” van een inmiddels jonge dame waar ik vroeger vader van mocht zijn (ik doe niet aan stief-, pleeg- of bonus-) die ik inmiddels regelmatig spreek en zie. Wat hebben we elkaar gemist….

 

Impulsief ben ik nog steeds…. Ik heb sinds twee jaar weer een mooi aquarium waar veel in gebeurd. Zoveel dat ik (impulsief) maar een tweede bak erbij heb gekocht. Zo fijn om de activiteiten daarin te volgen.

 

Sinds twee maanden ben ik ook meer geld waard! Twee nieuwe gewrichtjes in twee vingers die veel pijn wegnemen. Nog even wachten tot alles volledig genezen is maar dan ga ik voor goud. Helaas is dat niet gelukt met de tweede operatie aan mijn voet maar daar vind ik ook wel een oplossing voor.

 

Kortom: geen slecht jaar geweest en 2026 ziet er ook goed uit. Ik wens jullie allemaal mede namens Bidziil, Tommy, de schildpadden, de Koi’s, de aquariumvissen en de muis die sinds kort ergens in mijn huis bivakkeert fijne feestdagen en een geweldig 2026.

Losers, droeftoeters, minkukels en zielige 65+ers

De LOSERS (inderdaad met hoofdletters) van Extinction Rebellion hebben het weer voor elkaar gekregen! Ditmaal het blokkeren van de Afsluitdijk om hun zielige leventje een beetje invulling te geven. In hun ogen dan hè, in de mijne blijven het minkukels!!!!

 

De demonstratie was aangekondigd, waarom waren er dan maar ca. 20 agenten aanwezig? Als je van tevoren weet dat er twee bussen onderweg zijn dan weet je al dat je het met zo weinig agenten niet gaat redden tegen getrainde terroristen. Besef dat demonstreren hun vakgebied is en zij wekelijks, soms meerdere dagen, kennis opdoen. En hoewel ik alle respect heb voor de aanwezige agenten besef ik ook dat deze mannen/vrouwen zeer weinig met dit soort acties te maken hebben. Hoe goed je opleiding ook is, oefening baart kunst en helaas/gelukkig beheersen veel politiemedewerkers deze kunst nog niet.

 

Ik ben dit jaar 65 geworden. Ik heb mij nooit geschaamd voor mijn generatie, ben er zelfs trots op dat ik een Gen-X man ben. Maar wat een loser van dezelfde leeftijd was er bij die demonstranten….. Mijn generatie is opgevoed met respect (zeker voor bijv. leraren en politie) en daar zijn we trots op. We konden ook niet anders want als je iets fout had gedaan was het enige wat je kon hopen dat je geen corrigerende optater van een van je ouders kreeg. En met een beetje pech waren er twee ouders die allebei wel even wilden corrigeren.

En dan staat er tussen de losers een OPPERLOSER die niet luistert naar de politie en zich als een klein kind verstopt achter de kreet “Ik ben 65!!”. Ik kreeg direct last van plaatsvervangende schaamte kan ik u melden. Gedraag je naar je leeftijd en wees blij dat de agenten de opdracht hadden geen geweld te gebruiken. Vroeger gaf je ook geen grote bek. Flikker op, ga biljarten bij het buurthuis!

 

En er liep nog zo’n kansloos figuur die zich verstopt achter iemand in een rolstoel. Ga daar niet mee op de snelweg lopen! Hoe zielig kan je zijn? (En dan heb ik over de begeleider, niet over de man in de rolstoel).

 

Jammer dat de Blokkeerfriezen er niet waren. Acht jaar geleden alweer maar wat was ik toen trots dat ik in Friesland woonde! Ik heb gedoneerd om te helpen in de rechtszaken. Of die man die vorige week in het Havengebied Rotterdam met zijn giertank de weg vrijmaakte. Dat zijn de mensen die het verschil maken in Nederland, niet die droeftoeters van XR en andere enge clubjes. We moeten terug naar de 70er jaren……..

Nog 4 weken.....

 

Nog precies 4 weken en dan ben ik 65 jaar oud. Vijfenzestig (!) was vroeger een leeftijd waar je naar toe leefde. Simpelweg omdat dat het einde van je werkzame leven betekende, je ging dan met pensioen. Later bedacht men het pre-pensioen en de VUT en mogelijk nog andere regelingen die ik niet meegekregen heb omdat het mij simpelweg niet interesseerde.

 En daarna begon de ellende. Vanwege de bevolkingsgroei en het gegeven dat mensen ouder werden was AOW en pensioen niet meer betaalbaar. We moeten langer door….. Is dat erg? Nee, als je gezond bent kan dat best en uiteraard heb je je ingedekt voor als je, in mijn geval, op je 67^e met pensioen gaat. Helaas, mijn generatie heeft altijd het idee gehad dat we voor onszelf pensioenpremie etc. betaalden en niet voor anderen. Ons werd verteld dat we een goed pensioen zouden krijgen dus bijverzekeren was niet nodig. Tot het moment dat het wel nodig bleek en het voor mijn generatie eigenlijk niet betaalbaar was om extra pensioen op te bouwen. En met “extra” bedoel ik in dit geval een aanvulling die nodig is om normaal te kunnen blijven leven.

 De toekomst is altijd onzeker. Ik weet dus niet of ik over twee jaar en vier weken van mijn oude dag mag gaan genieten. Ben ik er dan nog wel en kan ik dan wel genieten? Is er dan voldoende geld om boodschappen te doen? De huur en andere vaste lasten te betalen? Kan ik mijn huisdieren dan nog onderhouden of moeten die noodgedwongen bij een ander gaan wonen?

 Ik weet het allemaal niet en ik maak me daar nu eigenlijk nog niet druk om. Maar de tijd dat ik dat moet gaan doen komt wel steeds dichterbij en de zorgeloze “oude dag” bestaat niet meer.

We gaan het zien..........

Feestdagen 2024…..

 

Feestdagen 2024…..

 

Nog even en dan is het weer Kerstmis en daarna de onvermijdelijke jaarwisseling. Voor degene die geen zin heeft verder te lezen: Alvast fijne dagen en een gelukkig 2025.

 

Lees je wel verder? Fijn, dan heb je dus belangstelling voor mij. Al bijna mijn hele leven weet ik mij omringd door lieve mensen waar ik van hou. Van iedereen hou ik op de manier die bij onze relatie past en andersom zal dit zeker ook zo zijn. Soms komen er mensen bij en soms vallen er mensen weg. Mensen die erbij komen moet je soms aan wennen maar als ze blijven leer je hun waarde kennen en daar geniet ik van. Mensen die wegvallen…. Tsja, fysiek zijn ze er vaak niet meer. Sommige omdat ze toch niet bleken te zijn wie je dacht dat ze waren, anderen omdat ze uit deze wereld vertrokken zijn.

 

Die laatste categorie heb je vaak de meeste pijn van. Maar, ze zijn wel in je leven geweest! Vaak op een hele waardevolle manier. Een manier die je niet altijd gevoeld hebt zoals je het na hun vertrek voelt. Dat gemis voel je soms niet direct, soms komt het na een lange tijd. En waarom weet je niet. Het kan een herinnering zijn, het kan een plotseling geluid of een geur zijn die je laat breken. Dat gebeurde mij in de laatste weken van dit jaar maar het is goed….

 

2024 heeft mij veel mooie dingen gebracht en daar ben ik dankbaar voor. Vooral qua gezondheid heb ik een enorme winst geboekt al ging dat met vallen en opstaan. Zo ben ik op het moment dat ik dit aan het schrijven ben al 16 kilo gewicht kwijt. Ter vergelijking: een grote zak hondenvoer die ik niet meer mee hoef te slepen. En wat denk je? Dat scheelt ook voor mijn voet die nooit meer hetzelfde zal zijn maar me nu wel toestaat verder en makkelijker te lopen!

 

2024 was ook een jaar waarin ik meegeleefd en meegenoten hen van gebeurtenissen in het leven van anderen. Het heeft mij laten zien hoeveel anderen voor mij betekenen en wat ik voor anderen beteken. Fijn om mee te mogen genieten van hun positieve ervaringen en aan de andere kant ook fijn om hen tot steun te kunnen zijn zoals zij dat ook voor mij zijn.

 

Lang verhaal kort: 2024 was zeker geen verkeerd jaar! Dus voor al jullie doorlezers heb ik maar één wens:

 

Hou 2024 als basis aan en maak de jaren die komen nog mooier! Fijne feestdagen.