Ik sta weer op het punt om te zeggen dat ik de wereld niet begrijp…..

Zoals de meeste van jullie weten heb ik niets met godsdiensten, geaardheid, lang, kort, dik, dun, kortom de verschillen in mensen. Daarnaast durf ik mezelf wel in het hokje “Overtuigd Heiden” (OH) te plaatsen. Verwar dit overigens niet met de andere betekenis van OH: Ouwe Hoer….

Momenteel is het modern en politiek uiteraard verantwoord om “genderneutraal” te zijn als bedrijf of organisatie. Dit gaat zelfs zo ver dat er prijzen in de filmindustrie veranderd worden naar …person” in plaats van “….man”. Hoe komt dat toch? Vanmiddag begreep ik dat een groot deel van de transgenders in Nederland nog nooit hadden nagedacht over de manier waarop ze worden aangesproken of daar geen sterke mening over hadden. Het gaat dus om een relatief kleine groep waar de halve wereld voor op zijn kop gezet wordt. Maar dat zwarte hulpje van Sinterklaas blijven we, overigens terecht, gewoon “Piet”noemen. Hoe gaan we daar ik de toekomst mee om? “Sinterklaas en gekleurd persoon” of zo?

Maar even terug naar “OH”…. Discriminatie mag niet, op geen enkel vlak. Laten we dit “genderneutrale” voorbeeld eens doortrekken. Ik ben dus “OH”. Maar ik word wel gedwongen van dezelfde bus, winkels, loketten en toiletten gebruik te maken als Christenen, Islamieten en andere gelovigen. Ik heb dus geen keuze en dat irriteert mij. En ik besef heel goed dat ik hierin niet de enige ben maar dat wij wel een hele kleine groep zijn.

Maar als discrimineren niet mag dan wil ik hetzelfde als transgenders behandeld worden, dus neutraal. Ik wil dus een neutrale bus, een aantal neutrale winkels, neutrale loketten en toiletten en alles wat er nog meer neutraal zou moeten zijn.

Eigenlijk zou het mooi zijn als je wat dat betreft kon kiezen. Bijvoorbeeld in de bus: Christenen (lees: mannen of kleurlingen) voorin, Islamieten (lees vrouwen of blanken) achterin en in het midden de “OH”’s (lees: transgenders of gemengde rassen) van deze wereld. En als dan iemand het lef heeft om in de verkeerde zone te gaan zitten flink afstraffen!

Ik denk eigenlijk gewoon dat de schuld van al deze ellende bij Rosa Parks ligt.

En hiermee wil ik concluderen dat wat ik in de titel aangaf eigenlijk gewoon uitgesproken moet worden.

Anouk

Ik heb niet snel bewondering voor iemand, dan moet je echt wel laten zien dat je iets in je mars hebt wil je mijn bewondering verdienen. Iemand die ik bewonder en waardeer is Anouk, een vrouw die hard werkt, zich inzet voor anderen en haar bedrijf maar tussendoor altijd tijd vindt voor een goed gesprek. Anouk zorgt goed voor haar lichaam, sport en is veel met gezondheid en goede voeding bezig. Iemand die zeker in mijn Top 10 van mooie mensen staat.

Sinds vannacht is Anouk niet meer de enige Anouk waar ik bewondering voor heb. In mijn dorp woont ook een Anouk, tot vandaag had ik haar echter nog nooit ontmoet ook al woon ik hier ruim 3 jaar. Eigenlijk heb ik haar ook niet ontmoet, alleen gezien. Deze Anouk doet aan topsport, ze heeft mijn bewondering verdiend door de manier waarop ze traint. Anouk traint namelijk ’s nachts en dat doet ze heel fanatiek. Ik heb het idee dat ze traint voor een hardloopwedstrijd op hoog niveau gezien haar inzet.

Anouk wordt getraind door een jongeman van een jaar of 19. Ook voor hem heb ik bewondering, andere mensen van zijn leeftijd gaan zaterdagnacht stappen, hij klimt op zijn fiets en begeleidt Anouk bij het trainen. En dat doet hij fanatiek! Aan zijn stem kun je ook horen als het minder goed gaat, hij moedigt Anouk aan door veelvuldig haar naam te roepen en soms gaat het niet goed. Dan geeft hij strafopdrachten tussendoor als “Anouk stop!” of “Anouk zit!”….

Ze trainen bij ons in de straat, logisch want ik woon aan een van de langste straten van het dorp. Anouk rent dan de straat op en neer en de trainer fietst er achteraan en dat gaat hard! Irritant is wel dat zijn fiets piept maar dat nemen we maar voor lief. Vannacht hebben ze zeker 2 uur samen getraind. Leuk detail is dat publiek dat terugkwam van het stappen Anouk ook aanmoedigde, dat moet haar goed gedaan hebben want ik zag haar tempo versnellen.

Om 3 uur zijn ze begonnen, eerst nog met een trainingsmaatje met wit haar en zijn/haar begeleider maar die heb ik na een kwartier niet meer gezien. Om 5 uur ben ik verder gaan slapen want toen was ik het zat. Ik hoop dat Anouk en haar begeleider toen ook naar huis zijn gegaan, de begeleider was het ook al een tijdje zat geloof ik.

Mocht ik Anouk deze week tegenkomen dan zal ik haar aaien en zeggen dat ze braaf is. Haar trainer zal ik prijzen voor zijn inzet, zelden heb ik iemand zo lang achter zijn Berner Senner aan zien jagen. Hopelijk hebben ze samen na afloop een bak water en een biertje gedronken.

Underestimate me, that’ll be fun……

Deze tekst heb ik pas op een T-shirt laten drukken. Niet alleen omdat de tekst grappig is, ook omdat deze bij mij past.

In het verleden heb ik in blogberichten al eens duidelijk aangegeven voor de mensen die mij niet goed kennen hoe dingen bij mij werken. Onder welke afspraken ik mijn leven heb ingericht en waar ik absoluut niet tegen kan. Ook is het heel duidelijk dat je, als je bij mij iets verschrikkelijk verkeerd doet, best een tweede kans krijgt. Geen derde, vierde, etc. zoals sommige mensen wel doen, na twee keer moet je echt wel heel dom zijn om weer dezelfde fout te maken.

Jullie weten dat mijn ex D.B. mij tijdens onze relatie bedrogen heeft met de Almeerse Opperspreekstalmeester die ik in het verleden wel gekscherend de Rattenkoning heb genoemd. De rechter heeft inmiddels bepaald dat deze persoon niet moet zeuren over dat ik hypothetische uitspraken doe en hem bij de uitspraak in het ongelijk gesteld. Wat mij betreft had het daarbij kunnen blijven ware het niet dat het collectief rond deze man en mijn ex het ongelijk niet kan verkroppen.

Daar gaat dus je tweede kans en voel ik mij aan mijzelf verplicht te staan voor alles waar ik in geloof.

Tot mijn grote verbazing ontving ik na bijna 15 maanden van de genoemde ex, in Almere ook bekend als Voelgoedvrouw, een mailtje. De wonden waren net een beetje geheeld maar blijkbaar werd het tijd om vanuit het collectief weer een actie te doen. In deze mail, en de daarna verschenen filmpjes op FaceBook werd verteld dat ze een artikel had gelezen waardoor ze begreep waarom ze dat gedaan had. Geen excuses, geen spijt, nee: ze kan het nu voor zichzelf goedpraten.

In deze mail werd ook nog expliciet aangegeven dat ze begreep dat er wonden opengereten zouden worden. Maar daar werd verder niets mee gedaan.

Ik begrijp dus dat er mensen zijn die een goed gevoel krijgen als ze een onderbouwing van hun verachtelijke en maatschappelijk niet geaccepteerde acties vinden. Deze mensen vinden dan dat zij het recht hebben na te trappen en oude wonden open te rijten. Hierbij nog even wat extra zout in deze wonden gooiend in het traject.

Dan krijgt je vertrouwen in de mensheid nog een extra deuk. Dat je goedheid op deze manier beloond wordt….

Wat ik misdaan heb? Niets, helemaal niets.

Wat ik goed gedaan heb? Onderstaande:

·         Voor 2 kamers en een appartement de verhuizingen, schoonmaken en opknappen verzorgd.

·         Hulp bij de scheiding en alles daaromheen gegeven.

·         2x Per week naar Almere gereden om steun en hulp te bieden.

·         Een jaar lang maaltijden gekookt en ingevroren omdat er alleen een magnetron was.

·         3 Jaar lang zakelijk en Prive gecoached.

·         Een bedrijf gezond gemaakt en alles daaromheen geregeld.

·         Geholpen haar eigenwaarde te vinden en zichzelf te leren kennen.

Anderhalf jaar gewerkt aan het laten slagen van een LAT-relatie.

Om er later achter te komen dat de vrouw waar ik anderhalf jaar een LAT-relatie mee had en die ik al ruim 6 jaar dacht te kennen standaard op woensdagavond sexueel verwend werd door iemand die ik als een goede vriend zag.