Alles naar wens geweest?

Dat was de vraag die de receptioniste van Hotel De Biltsche Hoek (Van Der Valk) ons stelde na ons verblijf in het hotel…….

Voordat ik u vertel wat mijn antwoord was een paar feitjes:

·         Het hotel is keurig. Mooie receptie, nette en schone kamers, zwembadje, kortom een goed hotel met voldoende parkeergelegenheid. Een luchtverfrisser in de badkamer was leuk geweest maar zonder kunnen we ook leven.

·         Het restaurant is à la Van Der Valk: ronduit meer dan ver beneden de maat die je voor de prijzen mag verwachten. Overigens ook ver onder de maat die bekende fastfoodketens hanteren.

Wij komen om 18.50 uur het redelijk gevulde restaurant binnen en vragen om een tafeltje. De kelner die ons deze avond zal bedienen wijst naar een tafeltje, wij nemen daar plaats. Deze man was, zoals later op de avond zal blijken, geen oproepkracht of iets dergelijks maar een vaste medewerker.

Even na zeven uur komt dezelfde man vragen of wij wat willen drinken en overhandigd ons de kaart. Wij bestellen een glas wijn en een cola. Nog voordat er aangegeven is welke witte wijn wij willen is hij al onderweg naar…(geen idee). Wij maken het wijnverhaal af en weer tien minuten later wordt de wijn en het colaatje gebracht. Let op, het wijnglas wordt van bovenaf met de hand vastgepakt en op tafel gezet. Daarna volgt een leeg glas en een flesje cola.

Bij een cafetaria ga ik niet zeuren over de wijze waarop eten en drinken wordt geserveerd maar voor de prijzen die Van Der Valk hanteert mag men fatsoenlijke bediening verwachten. Mijn vader heeft mij geleerd dat je een wijnglas bij de steel vastpakt en op tafel plaatst. De cola wordt voor de helft uitgeschonken en het flesje met het etiket zichtbaar voor de klant daar schuin achter geplaatst!

Inmiddels hebben wij een keuze gemaakt en de ober leunt op de kop van de tafel om de bestelling te noteren. Waarom pakt hij er niet gezellig een stoel bij????

Om mij heen kijkend zie ik een fors uitgevallen collega van de man die ons “bedient”. Een buik geeft niet maar vraag de werkgever dan wel om een overhemd die daarbij hoort. Bij deze man stond het overhemd strak om de buik hetgeen de man zelf geen verzorgder uiterlijk gaf. (Onthoud deze even…)

Enige tijd later komt het voorgerecht: tweemaal carpaccio. Keurige borden, netjes verzorgd en over de smaak niets dan goeds. Hierbij ontvangen wij een mandje met twee geroosterde sneetjes casinobrood (?!) en van die kleine plastic éénboterham kuipjes boter. Ik heb gezocht maar het plastic mesje wat hierbij hoort kon ik niet vinden…. Blijkbaar was ik toch niet op een camping.

Dorstig als ik ben wilde ik nog een drankje bestellen. Tip: neem zelf voldoende mee want, zoals ik eerder na een bezoek aan een andere Van Der Valk al aangaf, men is getraind om de andere kant op te kijken. Uiteindelijk na veel zwaaien lukte het de aandacht te trekken en konden wij nog iets bestellen. Er werd ook gevraagd “was het lekker?” en niet “heeft het gesmaakt” wat iets vriendelijker en professioneler klinkt en de borden werden meegenomen.

Toen het hoofdgerecht, een belevenis. Eerst verscheen de Sliptong op een heet bord. Toen weer terug naar de keuken om het tweede bord te halen. Blijkbaar wegen de borden enorm veel. Dit werd voor mijn neus geplaatst, 60 procent op de tafel, 40 procent over de rand. En daar kwam ook een bakje zuur, aardappeltjes, patat, en JAWEL (!!!!) APPELMOES MET EEN KERS. Hou daar nou eens mee op, dat is zoooo 1980.

Het eten was lekker maar de varkenshaas was doorbakken en niet medium zoals beloofd.

Had ik trouwens al verteld dat het bestek bovenaan, dus niet bij de steel, werd vastgepakt en op tafel werd gelegd? Niet consequent op dezelfde plaats trouwens, bij de één het mesje voor het voorgerecht schuin boven die van het hoofdgerecht, bij de ander lag dat mesje een centimeter over de tafelrand. Zo ook met de vorken.

Nou had ik er iets over kunnen zeggen maar de man was zo ontzettend druk in zijn wijk van negen (9!) tafeltjes waar er wel zeven (7!) van bezet waren. Opnieuw opdekken is trouwens veel belangrijker dan naar je gasten kijken of ze nog iets willen bestellen. Wij hebben hem maar met rust gelaten.

Even terug naar die forse collega. Inmiddels was zijn knoopje ter hoogte van de navel opengesprongen en keken wij van een afstand tegen een behaarde navel aan.  Geloof me, ik heb mooiere en vooral smakelijkere dingen gezien.

Uitgegeten hebben wij nog enkele mooie taferelen mee gekregen voordat we een dessert konden bestellen. Zo kwam er een ouder echtpaar binnen , waarschijnlijk vaste klanten die onder het opnieuw opdekken begroet werden. Eerst kreeg de man een hand en daarna de vrouw. Die laatste hand werd rugwaarts gegeven zonder de vrouw aan te kijken. Ook werd duidelijk dat de man erg moe werd want bij iedere bestelling hing hij op de tafel om te noteren.

Het bestelde dessert kwam op een gegeven moment ook nog. Weliswaar was de buitenkant van de ijsbolletjes al aan het druipen maar het smaakte wel.

Om toch nog een leuke avond te hebben werd de bon (bijna € 100) afgetekend bij een collega. Onze man was nergens te bekennen en de confrontatie aangaan was voor niemand leuk geweest…. Tegen negen uur zijn wij vertrokken na een “snelle maaltijd” van twee uur waarvan het grootste gedeelte wachten op aandacht en ergernis.

Terug naar de titel van deze blog. Mijn antwoord aan de receptioniste was: “Het restaurant was slecht…”. De lezer zal zeer benieuwd zijn naar het antwoord van de receptioniste op mijn opmerking. Ik ben nu al een aantal uren thuis maar de reactie moet nog komen. Mijn opmerking werd gehoord maar ook totaal genegeerd. Buiten hebben wij nog even van de verbazing staan bekomen.

Ik troost me maar met de gedachte dat dit het concept is van Van Der Valk….

Emotionele tijden.....

Soms is het leven een emotionele rollercoaster en dat vind ik moeilijk. Mensen die mij kennen weten dat ik een gevoelig persoon ben al laat ik dat niet zien.

5 Mei 2019….

Na 9 mooie jaren heb ik besloten een andere rol in de Graffitiwereld te gaan vervullen. Helemaal loslaten zal niet gaan maar ik verdwijn wat meer naar de achtergrond. Om deze reden heb ik aan het einde van ons evenement op Bevrijdingsdag een aantal mensen die mij dierbaar zijn en waarmee ik heel veel mooie dingen heb mogen doen uitgenodigd voor een drankje.

Mensen die mij geholpen hebben het succes te realiseren wat wij wilden. Mensen waar ik mooie tijden mee heb gekend en die er ook voor mij waren als het wat minder ging. Mensen waar ik op kon bouwen en mij NOOIT in de steek hebben gelaten. Ik had wat emotie verwacht vanwege het afscheid maar op een andere manier….

Ik had niet gerekend op verhalen over hoe ik klaar stond voor anderen en er was als ze mij nodig hadden. Echt, ik wist niet wat ik hoorde! Geen moment heb ik beseft wat ik gedaan heb maar de tranen die we niet tegen konden houden zeiden genoeg. En de mooie collage van mooie momenten door foto’s in beeld gebracht maakte mij sprakeloos.

Ik hou van deze mensen en laat duidelijk zijn dat zij ook niet beseft hebben wat ze voor mij betekenden, betekenen en ook in de toekomst nog zullen betekenen.

7 Mei 2019…..

Een uitvaart van een veel te vroeg overleden man. 24 Jaar en een leven met een ziekte waar je niet van kan winnen. Een moeder die voor de 2^e keer een kind verliest. Dan ga je relativeren. Het kwam voor mij erg dichtbij omdat mijn neef op ongeveer dezelfde leeftijd deze wereld verliet.

Deze man wilde zijn uitvaart in een bepaalt thema, dat snap ik omdat ik mij voor dat thema jarenlang heb ingezet. Wel jammer dat de mensen die dit thema moesten/mochten verzorgen er een promotiemoment van gemaakt hebben. Ook jammer dat zij niet de professionaliteit hadden om naar bepaalde aanwezigen werk en prive te kunnen scheiden. Dat maakte alles een stuk minder mooi.

En dan lig je ’s avonds in bed en komt het bericht dat een vrouw die ik kende ook vertrokken was op een leeftijd waarop mensen moeten genieten van het leven….

8 Mei 2019….

Er is een reactie op mijn klacht over leeftijdsdiscriminatie door het Dierenasiel Almere. Niet inhoudelijk, de voorzitter is immers een politicus, maar ontkenningen en beschuldigingen. Helaas is leeftijdsdiscriminatie in de Wet alleen geregeld voor arbeidssituaties. Men kan dus doen wat men wil op dat gebied. Moet ik dit accepteren? Natuurlijk maar ik hoef het er niet mee eens te zijn. Daarnaast is iedere Wet ooit begonnen met een probleemstelling, dus wie weet.

Natuurlijk kun je als politica een klacht niet over je kant laten gaan. Immers, politici weten wat goed is en daar mag je niets over zeggen. Die klagers moet je monddood maken. Dus dreig je met aangifte van feiten die er niet zijn. Uiteraard maak je daar de klager bang mee…. Jammer alleen dat mijn haren dan overeind gaan staan en alles in mij in opstand komt.

Maar wacht… ik wil eigenlijk wel een juridische procedure. Graag zelfs! Een uitgelezen kans om een aantal zaken te regelen: een zaadje planten voor een uitbreiding van het verbod op leeftijdsdiscriminatie, een aanpassing van het beleid van het Dierenasiel Almere en de gelegenheid de grootheidswaanzin van een politica aan te pakken. Ik mag haar geen “onze Jennie”meer noemen dus dat doe ik ook niet. Het is nu “jullie Jennie”…

8 en 9 Mei 2019…..

Ik mag gesprekken doen voor een Goed Doel. Onze stichting helpt dit Goede Doel even met wat mankracht uit de brand om een achterstand weg te werken. Die gesprekken zijn mooi maar roepen ook emoties op. Mensen vertellen je dan over hun leven, hoe zij leven en hoe hun situatie is. Ook vertellen zij hoe zij wat zij voor die stichting gaan doen zien. Soms moet je dan even slikken. Slikken omdat je ziet hoe mooi het leven kan zijn. Hoeveel mensen bereid zijn om hun steentje bij te dragen aan een betere maatschappij. Hoeveel mensen daarvoor bereid zijn te doen.

Een van die gesprekspartners had een mooie kreet: “Zij een lach geeft mij een lach…..”

En met die gedachte sluit ik af.

Hoe worden we belazerd.....

Vanmorgen gelezen op Omroep Flevoland: “Vanaf vandaag wordt het vlees van de Edelherten uit de Oostvaardersplassen verkocht”.

Mooi, laten we eens kijken waar dan en hoe. Via de site www.koopeenhert.nl kunt u 2 verschillende pakketten bestellen van vlees van de  EDELHERTEN UIT DE OOSTVAARDERSPLASSEN.

Maar, we klikken even door en ontdekken onderaan een pagina waarin deze pakketten worden aangeboden reviews. Dat is mooi en belangrijk ook. Wat denk je? Al ruim 2000 beoordelingen met een gemiddelde beoordeling van 4.8. Geweldig!!!!

Uh…. Wacht even, het vlees is vanaf vandaag te koop.

Uh…. Het vlees wordt gekoeld aangeleverd…. (Dus niet per email)

Uh…. Bestellen kan vanaf vandaag….. (Ik herhaal het nog maar even)

Uh…. 2000+ Beoordelingen?

OK, mijn IQ is misschien te hoog om dit te begrijpen of worden we toch belazerd?

Is dit misschien een sluikreclame voor een bedrijf dat Edelhertenvlees verkoopt en gebruik maakt van de mogelijkheid extra omzet te genereren via nieuwsitems? Waarom heeft Omroep Flevoland hier niet naar gekeken? Waarom werkt de Provincie hieraan mee?

Ik denk dat het iets met commercie te maken heeft.

Aankomende maandag ga ik mijn Tractorrijbewijs halen!

Ja, echt, ik ga het doen! Ik woon al ruim 6 jaar in Friesland en zie regelmatig hele mooie, hele grote tractoren rijden en dat lijkt me geweldig. Vaak rijden er jongens op van nog geen 16 (de leeftijd waarop je je tractorrijbewijs mag halen) in het donker, met een grote aanhanger en zonder verlichting. Ik heb me daarover verbaasd. Veel van die apparaten zijn groter dan de gemiddelde vrachtwagen en toch hoeven ze, ook op de openbare weg, niet eens een kenteken te hebben….

Denk daar eens over na. In de Randstad houden ouders hun hart al vast als kindlief scooterrijaspiraties heeft. En hier in Friesland gaan jongetjes van 14 met een “vrachtwagen” ’s avonds de weg op…..

Maar goed, ik kom dus vanmiddag op het Gemeentehuis in Balk.

Ter info: op maandag is de openingstijd 13.00 tot 16.oo uur, op andere dagen ook wel 3 uur per dag op wisselende tijden.

De dame achter de balie, ik zei: “DE dame achter de balie….” begroet mij vriendelijk.

Nog een stukje info: er zijn 4 balies en er is 1 dame. Dit overigens na een wachttijd van wel een minuut, ze moest nog even een papiertje opbergen van de vorige bezoeker.

We handelen de aanvraag af en ik vraag, lollig als ik ben, of ik omdat ik in Friesland woon nu ook mijn tractorrijbewijs krijg. Ze glimlacht en zegt: “Ja natuurlijk!”. Ik denk dat ik een Friezin met humor heb gevonden. Maar nee hoor, ze is serieus, ik krijg hem erbij. En dat zonder het spreekwoordelijke pakje boter te hoeven kopen.

En dan blijkt dat ik nog steeds geen echte Fries ben, ik heb geen klompen aan. Mijn klomp kan dus, omdat mijn klomp niet bestaat, niet breken. Ik kijk haar dus maar even aan alsof ik al het water in haar lichaam (het vrouwelijk lichaam bestaat per slot van rekening voor ongeveer 50% uit water) zie branden. Blijkt dat iedereen in Nederland met een geldig autorijbewijs sinds 2015 automatisch een tractorrijbewijs krijgt. En die ga ik dus aankomende maandag halen!

Mocht u dus binnenkort in Almere mij op een groene tractor zien rijden, dan heb ik deze even van Alfred Bekenkamp geleend voor een toerritje!