zondag 11 september 2016

Verward

Ik ben verward, en niet zo’n beetje ook. Ik begrijp de mensen niet meer, heb me in hen vergist en vraag me af wie nog “echt” is.

Op dit moment is er veel te doen over bepaalde bevolkingsgroepen die mensen bedreigen, intimideren, etc. Hele volksstammen gaan los op deze groep en iedereen roept dat de mensen die commentaar leveren gelijk hebben. Aanpakken die hap!

In schril contrast staat daar tegenover hoe mensen omgaan met zaken die in hun netwerk plaatsvinden. Gaat iemand uit hun netwerk in de fout (in dit geval heeel fout!) dan mag je daar blijkbaar geen aandacht aan besteden. Dan gaan er opeens allemaal mensen die niet weten waar het over gaat tegengas geven. “Laat het toch gaan…”, “Zullen we even bij de klager langsgaan met een groepje…”, “Gebruik die negatieve energie op een andere manier…”… Ik heb het allemaal al gehoord en gelezen.

Nergens heb ik gelezen dat columnisten, journalisten, Facebookers, etc. die commentaar leveren op bijv. de Turkse relschoppers dezelfde opmerkingen hebben gekregen. Ik vind dat hypocriet en doe daar niet aan mee. Ik weiger ook gehoor te geven aan bedreigingen en andere opmerkingen van mensen die hun “vriend” willen beschermen. Hen wil ik alleen meegeven dat ik ooit ook een “vriend” had die me enorm heeft belazerd.


Jammer dat mensen die weten dat ik geen ongefundeerde en bewijsbare beschuldigingen uit nu laten zien hoe ze in het leven staan. Blij dat ik mij ook omringt weet met mensen die mij wel steunen. 

Ondertussen blijf IK (!) wel ECHT.