Verward

Ik ben verward, en niet zo’n beetje ook. Ik begrijp de mensen niet meer, heb me in hen vergist en vraag me af wie nog “echt” is.

Op dit moment is er veel te doen over bepaalde bevolkingsgroepen die mensen bedreigen, intimideren, etc. Hele volksstammen gaan los op deze groep en iedereen roept dat de mensen die commentaar leveren gelijk hebben. Aanpakken die hap!

In schril contrast staat daar tegenover hoe mensen omgaan met zaken die in hun netwerk plaatsvinden. Gaat iemand uit hun netwerk in de fout (in dit geval heeel fout!) dan mag je daar blijkbaar geen aandacht aan besteden. Dan gaan er opeens allemaal mensen die niet weten waar het over gaat tegengas geven. “Laat het toch gaan…”, “Zullen we even bij de klager langsgaan met een groepje…”, “Gebruik die negatieve energie op een andere manier…”… Ik heb het allemaal al gehoord en gelezen.

Nergens heb ik gelezen dat columnisten, journalisten, Facebookers, etc. die commentaar leveren op bijv. de Turkse relschoppers dezelfde opmerkingen hebben gekregen. Ik vind dat hypocriet en doe daar niet aan mee. Ik weiger ook gehoor te geven aan bedreigingen en andere opmerkingen van mensen die hun “vriend” willen beschermen. Hen wil ik alleen meegeven dat ik ooit ook een “vriend” had die me enorm heeft belazerd.

Jammer dat mensen die weten dat ik geen ongefundeerde en bewijsbare beschuldigingen uit nu laten zien hoe ze in het leven staan. Blij dat ik mij ook omringt weet met mensen die mij wel steunen. 

Ondertussen blijf IK (!) wel ECHT.

Hey Edo, hoe gaat het?

Hey Edo, hoe gaat het? Dat krijg ik zo vaak te horen. En elke keer antwoord ik iets in de trant van “Ja lekker….”. Waarmee ik eigenlijk een van mijn belangrijkste regels (Ik lieg niet.) met voeten treed. Want het gaat niet lekker, al tijden niet.

Ben ik dan niet gelukkig in Friesland? Jawel, ik ga graag naar mijn eigen huisje in een heerlijk rustig dorp. Maar soms is het wel eenzaam, soms baal ik wel dat ik het huisje nog niet “af” heb kunnen maken.

Ben ik dan niet tevreden met de dingen die ik nog in Almere doe? Jawel, al wordt dat steeds minder.

Ben ik niet blij met mijn beestenboel? Zeker wel al maken de kittens mij momenteel het leven niet makkelijk.

Ben ik niet blij dat ik iets voor mensen mag betekenen, zoals bij Stichting Opkikker? Absoluut wel!

Wat het dan is? Lichamelijk, geestelijk en financieel gaat het echt slecht.

Lichamelijk zorgt mijn reuma in combinatie met slecht slapen ervoor dat ik minder goed functioneer. Ik laat het niet zien, en ik doe alles maar soms is het gewoon teveel. Geen reden om dingen niet meer te doen, reuma geeft in vlagen nou eenmaal problemen en dat gaat wel weer over. Net als de slapeloosheid, hoewel die niet door lichamelijke gebreken komt.

Geestelijk heb ik de afgelopen tijd nogal wat voor mijn kiezen gehad. Mensen waar ik dag en nacht voor klaar stond hebben mij op cruciale momenten in de steek gelaten. Mensen waar ik respect voor had en die ik regelmatig adviseerde of dingen voor deed hebben mij achter mijn rug om zo’n pijn weten te doen. En als gevolg van hun daden hebben zij bijv. wel een huisje in Frankrijk gekocht terwijl ik financieel behoorlijk erbij in ben geschoten waardoor ik thuis niet verder kan.

Ik weet van mensen die vreemd gaan. En ondertussen wel met hun vrouw naar een verjaardag gaan en populair lopen doen. Terwijl ik er op dat moment voor kies om rechtsomkeer te gaan en geen feest te vieren. Waar is de eerlijkheid in dit alles? Ik kan daar moeilijk mee omgaan.

Ik zou dit zo graag openbaar maken, maar dan komen de adviezen:

·         Haal jezelf niet onderuit.

·         Je zult anderen ook pijn doen.

·         Mensen gaan dat niet waarderen.

·         Mensen zullen jou zien als de kwade pier.

·         Mensen zullen jou de gevolgen verwijten.

·         Hou rekening met anderen….

Ondertussen zijn dit wel mensen die alleen aan zichzelf denken, het goed hebben en zelf niet het slachtoffer zijn.

Financieel zal ik er heus wel weer bovenop komen maar momenteel is het moeilijk, zwaar, kortom kl*ten!

Sinds ik in Friesland woon is er zoveel misgegaan. Soms door verkeerde keuzes maar grotendeels door daden van een ander.

·         Ik ben heel veel op en neer gereisd naar Almere om anderen te helpen (zie boven), ongemerkt lopen die kosten flink op.

·         Ben diverse keren verhuisd omdat zaken niet goed geregeld waren waar ik niets aan kon doen.

·         Een geleende auto-ambulance die gestolen werd en niet verzekerd bleek.

·         Een schutting die geplaatst werd (volgens afspraak) in een periode dat het voor mij eigenlijk niet kon.

·         Een vijver die kapotgesneden werd wat niet door verzekering gedekt werd.

·         Investeren in een bedrijf wat niet van de grond kwam.

·         Almeersegraffiti die langzaam sterft.

En dan blijven rekeningen weleens te lang liggen met alle gevolgen van dien.

Het voelt goed dit even van me af te kunnen schrijven, het lost niets op maar verlicht. Ik weet niet hoe jullie mij zien, ik hoop positief, maar bedenk dat er achter ieder mens een verhaal zit. En dit is momenteel het mijne.

Fijne dag….

Klantvriendelijkheid, een gratis les…….

Onlangs had ik het lef om om 09.30 uur een horecagelegenheid in te stappen waarvan de deur open stond en in de deuropening plastic flappen hingen met de tekst “Welkom”. Binnen aangekomen zag ik een medewerkster bezig met schoonmaakwerkzaamheden, reden voor mij om te vragen of ze al open waren.

Stom, stom, stom, hoe had ik dat kunnen denken en waarom had ik mij niet verdiept in dit bedrijf? Tot op de dag van vandaag moet ik leven met de gevolgen van deze ondoordachte actie. Zal het ooit nog goedkomen met mij? Hoe kan ik boetedoen om deze smet op mijn gedrag goed te maken?

De lezer denk nu waarschijnlijk dat dit een rare reactie is. Niet als u het antwoord van de medewerkster had gehoord:

“Nee, natuurlijk niet want de borden staan nog niet buiten!” Logisch, had ik op moeten letten, sorry, stom…. Op mijn volgende vraag “of ik dat had moeten weten” werd mij toegesnauwd dat ook de stoelen nog op de tafels stonden. Was mij niet opgevallen toen ik binnenkwam, in dat gedeelte stonden ze namelijk gewoon onder de tafel geschoven.

Vol spijt en schaamte vertrok ik dus na deze terechtwijzing.

Om anderen te waarschuwen niet dezelfde fout te maken plaatste ik dit op FaceBook. Wat er toen gebeurde, niet normaal! Ik kreeg veel bijval en steun in deze voor mij moeilijke periode, waarvoor dank. Maar buiten het zicht van de lezer werd ik verder genadeloos aangevallen, bestraft, terecht gewezen en verder vernederd. Alsof ik nog niet genoeg pijn had….

De eerste reactie kwam via Watsapp van een relatie: “Hai Edo ik had afgelopen middag een afspraak met Sietze eigenaar van 70/80. Hij vroeg mij om jou, zijn nummer te geven. Kun je hem bellen. Je weet wel FB akkefietje.”

Ik verwijt deze goedbedoelende relatie niets, wel vind ik het de omgekeerde wereld. Het kwam over als een opdracht.

Klantvriendelijkheidstip 1: Neem zelf contact op, vraag desnoods de relatie te bellen met de vraag of mijn nummer afgegeven mag worden. Overigens komen er bij het intikken van mijn naam op Google maar liefst 1.390.000 hits en is op Facebook en op LinkedIn mijn telefoonnummer voor iedereen zichtbaar.

Uiteraard heb ik niet gebeld.

De tweede reactie, een bericht onder mijn facebookbericht: Grandcafe-Brasserie Seventies Eighties Geachte heer van Edo van Tienen, op onze gevel, op onze website en onze facebookpagina staan duidelijk onze openingstijden vermeld. Deze zijn dagelijks vanaf 10.00 uur en zondag vanaf 12.00 uur. U was vandaag rond 09.15 uur bij ons. Wij zijn dan nog druk bezig met de laatste voorbereidingen voor de dagopening.

Ik heb al het boetekleed aangetrokken, waarom moet ik er dan nogmaals op gewezen worden dat ik fout was?

Klantvriendelijkheidstip 2: Verwacht niet dat klanten als de deur open staat nog even snel de website checken en naast de deur op het bord kijken of de zaak wel open is ondanks een uitnodigende open deur en dito flappen.

Klantvriendelijkheidstip 3: Barricadeer de open deur met bijv. een stoel, dat snappen klanten met een IO van boven de 25 wel.

Maar, dat alles was nog niet genoeg. Anderen gaven al tips aan de eigenaar maar deze man heeft voldoende ego om zelf wel uit te maken hoe klantvriendelijkheid werkt. Vandaar de derde reactie.

Derde reactie, via de mail: “Zoals ik heb aangegeven in mijn reactie op uw facebookbericht, staan zowel op onze voorgevel als op onze website en facebookpagina onze openingstijden duidelijk vermeld. Deze zijn dagelijks vanaf 10.00 uur met uitzondering van zondag, 12.00 uur.

U kwam vanochtend omstreeks 09.15 uur bij ons in de zaak. Het klopt dat de voordeur open stond. De reden hiervoor is dat onze medewerkster druk bezig was met het treffen van de laatste voorbereidingen voor de dagopening.

Ik vind het jammer dat het simpele feit dat onze medewerkster bij u aangeeft dat wij nog niet open waren op dat moment (en dat zij daarbij o.a. heeft genoemd dat de stoepborden nog niet buiten stonden) voor u reden was voor een dergelijke beoordeling op Facebook. Ook vind ik het jammer dat dit simpele feit aanleiding voor u is om onze zaak niet meer te bezoeken. U zult toch ook begrijpen dat er de nodige openingshandelingen zullen moeten worden verricht, voordat de zaak daadwerkelijk open op het aangegeven openingstijdstip gaat voor onze gasten.

Nogmaals excuus dat ik langs deze weg benader maar ik voelde toch de behoefte om u van een meer inhoudelijke reactie te voorzien.”

IK zal hier even stap voor stap twee tips op loslaten:

Klantvriendelijkheidstip 4: Geef nooit als reden dat een medewerkster druk is, met wat dan ook. Een simpel “Sorry, we gaan pas om 10 uur open, u mag wel vast gaan zitten maar ik ben nog even bezig met schoonmaken, kom ik zo bij u.” zal begrip geven en komt vriendelijk en gastvrij over.

Klantvriendelijkheidstip 5: Een klacht is een kans. Zeker op Facebook is dit een mooie gelegenheid te laten zien dat het een misverstand is. Nodig de klager gewoon even uit en beloof hem een gratis kopje koffie.

(Deze tip is ook op Facebook gegeven door mensen die er verstand van hebben.)

Klantvriendelijkheidstip 6: Benader een privépersoon nooit via een “zakelijke”mail, wie zegt dat de info-box door die persoon wordt gelezen? (Daarnaast staat mijn privemailadres overal op internet, simpel te vinden via Google.)

En ja hoor, reactie nummer 4: een voicemailbericht: De tekst kan ik helaas niet uitprinten, maar de algemene sfeer was belerend en corrigerend.

Reactie nummer 5: Telefonisch.

·         Belerend

·         Corrigerend

·         Niet uit laten praten

·         Onjuiste beweringen

·         Etc.

Allemaal erg jammer, maar het ergste was nog de wijze van voorstellen: “U spreekt met XXX, onder andere eigenaar van Grandcafe Brasserie Seventies Eighties”.

Nou weet ik van mezelf dat ik best een ego heb, maar dit…. Direct werd mij door deze introductie duidelijk gemaakt hoe belangrijk deze persoon wel niet is. En dat anderen omdat zij niet “onder andere” eigenaar van iets zijn niets voorstellen.

Vervolgens kwam de kreet “Als collega ondernemer en Almeerder….”. Ik ben geen ondernemer en ik woon niet meer in Almere.

Toen ik vervolgens meerdere malen onderbroken werd heb ik na het wensen van een fijn weekend opgehangen.

Klantvriendelijkheidstip 7: Probeer mensen niet te intimideren, dat werkt niet. Trek een boetekleed aan en los zaken op.

Klantvriendelijkheidstip 8: Probeer niet op het “collegagevoel” te spelen. Dat komt denigrerend over en lachwekkend als het niet juist blijkt te zijn.

Naar aanleiding van mijn  actie kwamen er meerdere berichten bij mij binnen. Vandaar de onderstaande aanvullende klantvriendelijkheidstips:

Klantvriendelijkheidstip 9: Zorg dat personeel alert is. Als er maar vier klanten zitten en er bij het derde kopje koffie door de klant weer naar de bar gelopen moet worden om om zoetjes te vragen klopt er iets niet. O ja, en als de deur open gaat komen er waarschijnlijk klanten binnen….

Klantvriendelijkheidstip 10: Als er mensen ’s avonds wat langer zitten te eten, zet dan niet de muziek op 12 zodat zij niet meer kunnen praten, dat is niet klantvriendelijk. Als men dan klaagt en het antwoord is dat de muziek zo hard blijft omdat het “cafetijd” is, is dat onbeschoft.

Klantvriendelijkheidstip 11: maak ’s avonds het koffiezetapparaat schoon, net als alle andere apparatuur. Dit kost minder tijd daar niets is aangekoekt en ’s morgens hoeft niemand ergens op te wachten. Personeel kan dit eenvoudig tegen sluitingstijd tussendoor doen.

Een lang verhaal maar hopelijk leerzaam. Mogelijk een laatste tip: ga eens kijken bij het collegabedrijf in De Havenkom, daar weet men hoe het hoort.

Noot: Schrijver is zoon van een helaas overleden horeca-ondernemer met meerdere bedrijven maar zonder ego. Jaren werkzaam geweest in de horeca en later in andere vlakken op het gebied van dienstverlening.