Mijn Opkikkervrienden weten dat ik enige tijd bezig ben
geweest met het verzamelen van mooie en emotionele verhalen. Dat was een
project wat ik perse wilde doen om anderen te helpen. Met helpen bedoel ik in
dit geval hen duidelijk te maken dat emoties er mogen zijn bij
vrijwilligerswerk en dat we er niet alleen voor staan.
Vorige maand dacht ik het klaar te hebben en heb het
gedeponeerd waar het in mijn ogen hoorde en heb het bundeltje ook naar de medeschrijvers
gestuurd. Ik dacht dat het klaar was….
Hoe mis had ik het, zoiets kun je niet afsluiten, dat
moet doorgaan. Ik denk daarom dat dit project door moet lopen en zal mij
daarvoor inzetten zodat er een 2e editie, een 3e en wie
weet wel heel veel meer zullen komen. Beschikbaar voor iedere collega
Opkikkervrijwilliger die het lezen wil en wie weet wat de toekomst daarin
brengt.
Vanavond bij thuiskomst weer twee mooie verhalen van
iemand die zaterdag bij het avondeten wat stiller was dan normaal. Toen was
niet het moment om erover te praten, althans niet voor hem/haar. Hij/zij heeft
het vandaag met mij per mail gedeeld, weer vochtige ogen door herkenning…
Ikzelf had eind van de dag ook weer een momentje dat ik
niet aan zag komen maar keihard binnenkwam. Bewondering voor de mensen die
dagelijks geconfronteerd worden met ziekte en pijn maar toch doorgaan in hun
steun en liefde naar degene die de ziekte en pijn jammergenoeg moet ondergaan.
Dankbaar ben ik ook dat ik deel uitmaak van een groep
mensen die daarin steun mag bieden, al is het maar voor een paar uur. Maar in
die paar uur helpen wij herinneringen te creëren die niet in geld zijn uit te
drukken maar onbetaalbaar zijn. En daar doe we het heel graag voor!
Noot: Steun kunnen wij altijd gebruiken:
SMS "Opkikker" naar 4233 (U doneert éénmalig € 3)
of kies voor een andere mooie manier via
www.opkikker.nl/help-mee-stichting-opkikker/doneer-aan-stichting-opkikker
