Dat was de vraag die de receptioniste van Hotel De
Biltsche Hoek (Van Der Valk) ons stelde na ons verblijf in het hotel…….
Voordat ik u vertel wat mijn antwoord was een paar
feitjes:
·
Het hotel is keurig. Mooie receptie, nette en
schone kamers, zwembadje, kortom een goed hotel met voldoende
parkeergelegenheid. Een luchtverfrisser in de badkamer was leuk geweest maar
zonder kunnen we ook leven.
·
Het restaurant is à la Van Der Valk: ronduit
meer dan ver beneden de maat die je voor de prijzen mag verwachten. Overigens
ook ver onder de maat die bekende fastfoodketens hanteren.
Wij komen om 18.50 uur het redelijk gevulde restaurant
binnen en vragen om een tafeltje. De kelner die ons deze avond zal bedienen
wijst naar een tafeltje, wij nemen daar plaats. Deze man was, zoals later op de
avond zal blijken, geen oproepkracht of iets dergelijks maar een vaste
medewerker.
Even na zeven uur komt dezelfde man vragen of wij wat
willen drinken en overhandigd ons de kaart. Wij bestellen een glas wijn en een
cola. Nog voordat er aangegeven is welke witte wijn wij willen is hij al
onderweg naar…(geen idee). Wij maken het wijnverhaal af en weer tien minuten
later wordt de wijn en het colaatje gebracht. Let op, het wijnglas wordt van
bovenaf met de hand vastgepakt en op tafel gezet. Daarna volgt een leeg glas en
een flesje cola.
Bij een cafetaria ga ik niet zeuren over de wijze waarop
eten en drinken wordt geserveerd maar voor de prijzen die Van Der Valk hanteert
mag men fatsoenlijke bediening verwachten. Mijn vader heeft mij geleerd dat je
een wijnglas bij de steel vastpakt en op tafel plaatst. De cola wordt voor de
helft uitgeschonken en het flesje met het etiket zichtbaar voor de klant daar
schuin achter geplaatst!
Inmiddels hebben wij een keuze gemaakt en de ober leunt
op de kop van de tafel om de bestelling te noteren. Waarom pakt hij er niet
gezellig een stoel bij????
Om mij heen kijkend zie ik een fors uitgevallen collega
van de man die ons “bedient”. Een buik geeft niet maar vraag de werkgever dan
wel om een overhemd die daarbij hoort. Bij deze man stond het overhemd strak om
de buik hetgeen de man zelf geen verzorgder uiterlijk gaf. (Onthoud deze even…)
Enige tijd later komt het voorgerecht: tweemaal carpaccio.
Keurige borden, netjes verzorgd en over de smaak niets dan goeds. Hierbij
ontvangen wij een mandje met twee geroosterde sneetjes casinobrood (?!) en van
die kleine plastic éénboterham kuipjes boter. Ik heb gezocht maar het plastic
mesje wat hierbij hoort kon ik niet vinden…. Blijkbaar was ik toch niet op een
camping.
Dorstig als ik ben wilde ik nog een drankje bestellen.
Tip: neem zelf voldoende mee want, zoals ik eerder na een bezoek aan een andere
Van Der Valk al aangaf, men is getraind om de andere kant op te kijken.
Uiteindelijk na veel zwaaien lukte het de aandacht te trekken en konden wij nog
iets bestellen. Er werd ook gevraagd “was het lekker?” en niet “heeft het
gesmaakt” wat iets vriendelijker en professioneler klinkt en de borden werden
meegenomen.
Toen het hoofdgerecht, een belevenis. Eerst verscheen de
Sliptong op een heet bord. Toen weer terug naar de keuken om het tweede bord te
halen. Blijkbaar wegen de borden enorm veel. Dit werd voor mijn neus geplaatst,
60 procent op de tafel, 40 procent over de rand. En daar kwam ook een bakje
zuur, aardappeltjes, patat, en JAWEL (!!!!) APPELMOES MET EEN KERS. Hou daar
nou eens mee op, dat is zoooo 1980.
Het eten was lekker maar de varkenshaas was doorbakken en
niet medium zoals beloofd.
Had ik trouwens al verteld dat het bestek bovenaan, dus
niet bij de steel, werd vastgepakt en op tafel werd gelegd? Niet consequent op
dezelfde plaats trouwens, bij de één het mesje voor het voorgerecht schuin
boven die van het hoofdgerecht, bij de ander lag dat mesje een centimeter over
de tafelrand. Zo ook met de vorken.
Nou had ik er iets over kunnen zeggen maar de man was zo
ontzettend druk in zijn wijk van negen (9!) tafeltjes waar er wel zeven (7!)
van bezet waren. Opnieuw opdekken is trouwens veel belangrijker dan naar je
gasten kijken of ze nog iets willen bestellen. Wij hebben hem maar met rust
gelaten.
Even terug naar die forse collega. Inmiddels was zijn
knoopje ter hoogte van de navel opengesprongen en keken wij van een afstand
tegen een behaarde navel aan. Geloof me,
ik heb mooiere en vooral smakelijkere dingen gezien.
Uitgegeten hebben wij nog enkele mooie taferelen mee
gekregen voordat we een dessert konden bestellen. Zo kwam er een ouder echtpaar
binnen , waarschijnlijk vaste klanten die onder het opnieuw opdekken begroet
werden. Eerst kreeg de man een hand en daarna de vrouw. Die laatste hand werd
rugwaarts gegeven zonder de vrouw aan te kijken. Ook werd duidelijk dat de man
erg moe werd want bij iedere bestelling hing hij op de tafel om te noteren.
Het bestelde dessert kwam op een gegeven moment ook nog. Weliswaar
was de buitenkant van de ijsbolletjes al aan het druipen maar het smaakte wel.
Om toch nog een leuke avond te hebben werd de bon (bijna
€ 100) afgetekend bij een collega. Onze man was nergens te bekennen en de
confrontatie aangaan was voor niemand leuk geweest…. Tegen negen uur zijn wij
vertrokken na een “snelle maaltijd” van twee uur waarvan het grootste gedeelte
wachten op aandacht en ergernis.
Terug naar de titel van deze blog. Mijn antwoord aan de
receptioniste was: “Het restaurant was slecht…”. De lezer zal zeer benieuwd
zijn naar het antwoord van de receptioniste op mijn opmerking. Ik ben nu al een
aantal uren thuis maar de reactie moet nog komen. Mijn opmerking werd gehoord
maar ook totaal genegeerd. Buiten hebben wij nog even van de verbazing staan
bekomen.
Ik troost me maar met de gedachte dat dit het concept is
van Van Der Valk….
