Ik heb niet snel bewondering voor iemand, dan moet je
echt wel laten zien dat je iets in je mars hebt wil je mijn bewondering
verdienen. Iemand die ik bewonder en waardeer is Anouk, een vrouw die hard
werkt, zich inzet voor anderen en haar bedrijf maar tussendoor altijd tijd
vindt voor een goed gesprek. Anouk zorgt goed voor haar lichaam, sport en is
veel met gezondheid en goede voeding bezig. Iemand die zeker in mijn Top 10 van
mooie mensen staat.
Sinds vannacht is Anouk niet meer de enige Anouk waar ik
bewondering voor heb. In mijn dorp woont ook een Anouk, tot vandaag had ik haar
echter nog nooit ontmoet ook al woon ik hier ruim 3 jaar. Eigenlijk heb
ik haar ook niet ontmoet, alleen gezien. Deze Anouk doet aan topsport, ze heeft
mijn bewondering verdiend door de manier waarop ze traint. Anouk traint
namelijk ’s nachts en dat doet ze heel fanatiek. Ik heb het idee dat ze traint
voor een hardloopwedstrijd op hoog niveau gezien haar inzet.
Anouk wordt getraind door een jongeman van een jaar of
19. Ook voor hem heb ik bewondering, andere mensen van zijn leeftijd gaan
zaterdagnacht stappen, hij klimt op zijn fiets en begeleidt Anouk bij het
trainen. En dat doet hij fanatiek! Aan zijn stem kun je ook horen als het
minder goed gaat, hij moedigt Anouk aan door veelvuldig haar naam te roepen en
soms gaat het niet goed. Dan geeft hij strafopdrachten tussendoor als “Anouk
stop!” of “Anouk zit!”….
Ze trainen bij ons in de straat, logisch want ik woon aan
een van de langste straten van het dorp. Anouk rent dan de straat op en neer en
de trainer fietst er achteraan en dat gaat hard! Irritant is wel dat zijn fiets
piept maar dat nemen we maar voor lief. Vannacht hebben ze zeker 2 uur samen
getraind. Leuk detail is dat publiek dat terugkwam van het stappen Anouk ook aanmoedigde,
dat moet haar goed gedaan hebben want ik zag haar tempo versnellen.
Om 3 uur zijn ze begonnen, eerst nog met een
trainingsmaatje met wit haar en zijn/haar begeleider maar die heb ik na een
kwartier niet meer gezien. Om 5 uur ben ik verder gaan slapen want toen was ik
het zat. Ik hoop dat Anouk en haar begeleider toen ook naar huis zijn gegaan,
de begeleider was het ook al een tijdje zat geloof ik.
Mocht ik Anouk deze week tegenkomen dan zal ik haar aaien
en zeggen dat ze braaf is. Haar trainer zal ik prijzen voor zijn inzet, zelden
heb ik iemand zo lang achter zijn Berner Senner aan zien jagen. Hopelijk hebben
ze samen na afloop een bak water en een biertje gedronken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten