zondag 23 april 2017

(Goed) voorbeeld doet (goed) volgen....

Lekker dan als je zo’n bericht als dit bericht in de Almeerse media tegenkomt: http://www.omroepflevoland.nl/nieuws/146438/almere-fractievoorzitters-geinformeerd-over-priveleven-burgemeester

En het rare is dat dan veel van de mensen die hierop reageren het als een privézaak afdoen. Ik denk dat dat mensen zijn die nooit iets dergelijks hebben meegemaakt. Zoiets is NOOIT(!!!!) alleen maar iets van de betrokken persoon zelf.

Vreemdgaan, en vooral in deze mate waarin de burgemeester zeker niet uniek is, heeft altijd gevolgen voor meerdere personen. Je eigen gezin, je familie, maar ook je vrienden en zelfs je zakelijke relaties. Om over een eventuele partner van je slachtoffer maar niet te praten…. Met een dergelijke actie raak je mensen, vertrouwen verdwijnt; want met wie had je te maken? Waarom doet iemand dat, hoe kan iemand leven met leugens, met verraad, vertrouwen schenden, etc. Iemand waar je van houdt, iemand waar je tegenop kijkt, iemand waarmee je je leven deelt, iemand die je vertrouwt, iemand met wie je je diepste gevoelens deelt….. Die persoon is dus niet echt, niet betrouwbaar en het tegengestelde van wat je van haar/hem dacht.

Dat doet pijn, heel veel pijn! Het kan je leven kapot maken, je vertRouwen in mensen dusdanig beschadigen dat je nooit meer iemand durft te vertrouwen… En wat voor voorbeeld is dat?

Een burgemeester en een bekende ondernemer in Almere, zomaar twee mensen die meerdere relaties onderhouden en alom gerespecteerd werden. Die mensen als voorbeeld dienden en waar mensen op vertrouwden en dingen gunden. Je partner bedrieg je niet, je hebt voor iemand gekozen en als het niet meer gaat pak je je verantwoording en verdwijnt.

Maar ook de andere partij is natuurlijk niet onschuldig. De bovenstaande burgemeester en de ondernemer zijn natuurlijk wel twee personen die erop getraind zijn mensen om hun vinger te winden. Die woordkunstenaars zijn, politiek of anders, maar daar wel hun brood mee verdienen. Voor dergelijke mensen is manipuleren niet moeilijk. Maar manipuleren kun je herkennen en extra aandacht van een getrouwde man bij jou thuis of in een hotel is iets waar je ook bewust voor kiest. Alles is een keuze!


In bovenstaande gevallen vind ik echter dat je je verantwoording moet pakken en afscheid moet nemen. Je bent geen goed voorbeeld voor een stad, geen voorbeeld voor je leerlingen of anderen die je toespreekt. Ga weer terug naar Velsen of verhuis naar bijvoorbeeld Frankrijk. En ga eens praten met mensen die je kunnen vertellen hoeveel leed je veroorzaakt. En als je toch doorgaat met je ongewenste praktijken, bedenk dan dat Karma een bitch is….

vrijdag 14 april 2017

Waarom denken mensen zo snel dat ze specialist zijn?

Velen van jullie weten wat mij overkomen is afgelopen jaar, of beter wat mij door mijn ex en haar geliefde is aangedaan. Daar was ik enorm boos en gefrustreerd over en ik heb in bedekte termen op FB hierover bericht. Op geen enkele manier heb ik daarbij negatieve uitlatingen gedaan of iemands “goede naam” beschadigd. Dat men door de manier van reageren zichzelf heeft beschadigd mag mij niet aangerekend worden.
Dat laatste is nu ook door de rechter na een half jaar bevestigd. Kortom, ik ben in het gelijk gesteld en de eiser moet niet zeuren.

De grap is dat ik dit voorspeld heb. Ik heb aangegeven, zelfs in een PB naar de bedreigende gemachtigde dat dit bij voorbaat een verloren zaak was. “De grap” hoor ik jullie vragen? Ja, het was één grote grap. De bedreigende gemachtigde heeft twee jaar rechten gestudeerd en dacht d.m.v. dreigen een en ander op te kunnen lossen. Ik heb hem aangegeven dat hij aan dit verhaal zijn vingers niet zou moeten willen branden maar hij was “juridisch adviseur” dus zou het voor zijn schoonvader wel even oplossen. Daarnaast zag hij echt niet dat er gewoon simpelweg geen zaak was en je bij de rechter niet ongecontroleerde en ongefundeerde uitspraken moet doen. Voor de liefhebber: ik kan nog leuke berichten laten zien.

Waarbij ik kom bij de eigenlijke kern van dit blogje: Waarom denken mensen zo snel dat ze specialist zijn?

Ik ben van mening dat sommige beroepen meer beschermd zouden moeten zijn. Ik denk hierbij aan Juridisch adviseur, Coach en dergelijke. Door met slecht of niet-opgeleide “specialisten” in zee te gaan kan veel ellende nog erger worden gemaakt. Slecht advies heeft nog nooit iemand geholpen maar mensen in nood doen vaak geen onderzoek naar degene die hen gaat “helpen”.

Twee jaar rechtenstudie maakt je nog geen Juridisch adviseur, een schriftelijke cursus nog geen Coach…. Toch ken ik mensen die van zichzelf vinden dat ze dan wel capabel genoeg zijn. Kennen we niet allemaal die persoon die werkeloos werd en “omdat hij/zij de buurvrouw zo goed geholpen heeft toen ze in de problemen zat” coach is geworden?
Ik ken zelfs iemand die slechts een middag uitleg heeft gehad en zichzelf als Coach aanbiedt.

Vaak ook weten dat soort mensen zelf niet waar ze mee bezig zijn. Deze week gaan ze linksom en na het volgen van een middagje training de week erop rechtsom. Het weekend daarna gaan ze gezellig een aantal workshops volgen en met de opgedane kennis zie je ze opeens 5 verschillende kanten tegelijk op willen. En die gaan U helpen….

De grap is dat de mensen die hulp zoeken vaak niet weten wat ze willen en alles voor waarheid aannemen. “Die en die heeft mij zo goed geholpen, daar moet je heen….” Maar niet ieder probleem behoeft dezelfde oplossing…!
Mijn boodschap is dan ook: CONTROLEER! Ga niet te snel in zee met onbekenden maar controleer hun kennis en ervaring. Kijk welke cursus of opleiding men gevolgd heeft en wat de kwaliteit daarvan was. Kijk ook naar referenties en vraag daarnaar. Niet die op de website, 70% daarvan is fake.


En heb je een juridisch probleem, ga naar een advocaat. De schoonvader van onze rechtenstudent kan je dat inmiddels ook adviseren.

zaterdag 25 maart 2017

Wegen naar Rome....

Een tijdje geleden heb ik eens op Google gezocht naar “Wegen naar Rome”, met een verrassend resultaat. Volgens een Duits onderzoek (zie https://goo.gl/l3oblS) zijn er in Europa maar liefst 486.713 wegen die naar Rome leiden. Althans vanuit dat aantal startpunten kun je Rome bereiken, ik denk dat dat hetzelfde is.

Het spreekwoord “Er zijn vele wegen die naar Rome leiden.” betekent dat er meerdere manieren zijn om iets te doen. Dat weet natuurlijk iedereen maar niet iedereen beseft dat ook. Vaak geeft men op als iets niet lukt en probeert dan geen andere manier. Dat geeft vaak een teleurstelling of in elk geval een onmachtig gevoel.

Maar het kan ook andersom werken. Je kunt er ook door uitgedaagd worden. Stel bijvoorbeeld dat iemand iets probeert wat je niet leuk vindt, dan zou je kunnen proberen die poging te blokkeren of saboteren. Vaak lukt dat maar soms werkt het averechts en vat de ander dat op als uitdaging.
Ik ben bijvoorbeeld zo iemand, ik maak graag af waar ik aan begin en denk dat “kan niet” amper bestaat. Ik ga dan zoeken naar andere manieren (wegen) die leiden naar waar ik naartoe wil (Rome).


Over het algemeen kom ik waar ik zijn wil. Is het niet rechtsom of linksom dan maar door het midden. En anders zijn er nog 486.710 andere manieren als je de Duitsers mag geloven. En laten we wel zijn, ze zeggen het zelf in de TV-reclame:  “Duitsers maken geen grappen…..”

zondag 12 maart 2017

Tsja en dan ben je 57.....

Vanmorgen werd ik wakker en was ik opeens een jaartje ouder, inderdaad: alweer. Voor het eerst ervoor gekozen op mijn verjaardag helemaal alleen te zijn. De reden is dat ik de afgelopen tijd ontzettend druk ben geweest en een rustdag voor mij een soort van feestdag is geworden. Helemaal goed dus.

En wat doe je dan zo op je verjaardag helemaal alleen? Nou, klussen dus, wat anders. Mijn trap wil ik opnieuw in de verf zetten maar daar zitten nogal wat haken en ogen aan. Kost dus veel tijd. Daarnaast heb ik mijn kleindochter een zelfgemaakt “Wobbelboard” beloofd en dat is ook nog niet af.

Tussendoor denk ik, denk ik veel. Op dit moment ben ik aan het kijken hoe mijn leven eruit ziet. Ben ik gelukkig? Ach, geluk is zo’n groot woord, maar ongelukkig ben ik niet.
Ben ik tevreden? Eigenlijk niet, maar waarom dan niet? Natuurlijk is er altijd iets te wensen over maar kom ik iets tekort? Zoals iedereen iedere maand geld, maar dat mag de pret niet drukken. Kom ik liefde tekort? Nee, buiten de liefde en aandacht die ik van mijn katten krijg zijn er best wel veel mensen die van mij houden. Maar uiteraard mag dat ook altijd meer en intensiever.

Als ik dan zo rond 12.00 uur zie dat ik al over de 120 verjaardagswensen zit vind ik dat ik me een beetje aanstel. Menigeen is blij met 10% van dat aantal, en bij mij is 99% ook van mensen waarvan ik weet dat ze me waarderen en vaak ook van me houden.
En dan denk ik verder, maak ik mensen gelukkig, blij, positief, etc. Ik denk het wel, nee, ik weet het zeker. Gisteren weer mogen werken met mensen die samen met alle anderen die aanwezig waren honderden gezinnen op jaarbasis een mooie dag bezorgen. En als die gezinnen vertrekken dan zie ik weer wat ik wil zien: Blijde gezichten achterin en traantjes voorin.

Morgen mag ik weer naar de boerderij om samen met Alfred en Ilse iets moois op te bouwen. Heerlijk.


En dan mijn familie, moeder, dochter, schoonzoon en kleinkinderen. Ik hou van ze en zij van mij. Dat we elkaar wat minder zien, ach, soms is dat zo. 

Kortom: Eigenlijk ben ik gewoon een tevreden en gelukkig mens.

donderdag 26 januari 2017

"Dit ben ik...." zei de gek.

Ik ben een man van principes! Zo vind ik dat je afspraken na moet komen, niet liegt, niet bedriegt en niet vreemd gaat. Ik doe dat niet en verwacht dat van anderen ook niet. Daarnaast heb ik een bloedhekel aan jaloezie.
De laatste jaren ben ik wat milder geworden, probeer confrontaties te voorkomen en blijf weg van plaatsen waar ik mensen die deze principes met voeten treden tegen zou kunnen komen.

Met een netwerk zo groot als dat van mij is dat soms moeilijk. En soms zit de ergernis dan zo hoog dat ik er iets mee moet om niet terug te vallen in gedrag en omstandigheden waar ik niet meer in wil zijn. Dan schrijf ik bijvoorbeeld een blog om iets aan de kaak te stellen.

Er zijn mensen die dat vervelend vinden, dat mag uiteraard. Mestal zijn dit mensen die niet weten wat er speelt of zichzelf als “soft” mogen betitelen. Anderen vinden dat ik me nog redelijk in kan houden. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Vanmorgen las ik weer een mooi “tegeltje” op FaceBook:

Als je in mijn hart zit kom je er moeilijk uit.
Maar als je eruit bent kom je er nooit meer in.

Zo werkt dat bij mij zeker. Ik zal voor mijn familie en vrienden vechten, laat me één keer door iemand belazeren, maar dan is het ook echt over. En ga je door, ok dan pak ik de handschoen op.

Gelukkig heb ik een mooie reputatie, ik lieg niet en kan alles wat ik beweer met bewijzen onderbouwen. Sommige mensen begrijpen dat niet en er zijn er zelfs die het risico nemen. Dat is dan jammer, misschien zelfs dom, want ik verander dan in iemand die ik normaal niet ben. En ga je heel ver, dan bijt ik me daarin ook vast, in mijn vorige blogs staan daar mooie voorbeelden van (hypothetisch gezien dan uiteraard).

Onlangs kreeg ik te horen dat er een echtpaar in Almere is dat bang voor mij is. Vind ik raar maar als dat in hun ogen zo is dan zal dat wel uitgelokt en terecht zijn.