Eenzame (?) Feestdagen......

Misschien weet u het nog, vorig jaar heb ik er bewust voor gekozen alleen te zijn met de feestdagen. Alleen maar niet eenzaam, althans dat dacht ik. Het is me tegengevallen….

Het hele jaar door heb ik mooie mensen om me heen. Mensen waarvan ik kan zeggen dat we elkaar waarderen, met elkaar kunnen lachen en huilen en vaak ook een vorm van liefde voelen. Dat weet ik en daar ben ik ook dankbaar voor.

Ik had een aantal uitnodigingen om de feestdagen niet alleen te hoeven doorbrengen, dat was het punt niet maar ik wilde even alleen zijn. Maar toen ik alleen was voelde ik me eenzaam, eigenlijk voor het eerst van mijn leven. En dat is een rotgevoel kan ik jullie vertellen.

Dit jaar ben ik niet alleen. Nog sterker, ik ben met mensen waar ik van hou, stuk voor stuk. Een deel ben ik thuis, een deel elders. En daar ga ik van genieten!

Waarom ik dit blog schrijf? Ik had even de behoefte dit te delen. En misschien wil ik jullie wel laten nadenken. Mijn blogs worden goed gelezen, dat zie ik, dus ik bereik ook veel mensen. Als al mijn lezers nu eens om zich heen zouden kijken…. Kijken of er nog ergens een vriend of familielid alleen is met de feestdagen…. Geloof me, er zijn maar heel weinig mensen die met deze dagen eenzaam willen zijn!

Ik wens jullie alvast gezellige dagen met elkaar!