zondag 10 december 2017

Even sentimenteel doen....

Bijna Oudejaarsavond, tijd om sentimenteel te worden. Ik kan op 2017 terugkijken met een goed gevoel. Mooie dingen gedaan, mooie ervaringen, mooie mensen, wat wil ik nog meer?

Lekker algemeen die laatste zin, vertel… vertel…

Stichting Opkikker.
Jullie weten dat de Opkikker mijn hart gestolen heeft. Geeft niet hoor, dat mogen ze. Ik heb enorm veel van ze daarvoor terug gekregen. Veel dagen erin gestopt, maar wat een mooi werk. Zwaar soms, zoals bij de verhuizing van kantoor en magazijn maar daar heb ik ook weer van geleerd: Een doos met dossiers is veeeeeel zwaarder dan een dossierdoos. Het is maar dat u het weet!
Maar de mooiste dingen waren toch wel de Opkikkerdagen, groot en klein. Mooi weer, slecht weer, we hebben alles gehad maar de gezinnen gingen allemaal met een blij gezicht (en hart) naar huis en daar doen we het voor.
Veel geklust ook, op kantoor en op De Eemhof. Leuk om dat samen met al die vrijwilligers te mogen doen en fijn dat het resultaat zo mooi is.

De Boerderij.
Hoewel niemand verwacht had dat dit een zo langlopend project zou worden genieten Alfred, Ilse en ik nog van iedere dag dat we daar bezig zijn. Zagen, schuren, schilderen, schroeven, vegen, lijmen, koffiezetten, niets is ons vreemd daar. En mooi dat dat wordt! Ik zou best weleens willen weten hoeveel kilo schroeven en meters hout we verwerkt hebben, en dan nog alle verf. Om over verbruikte materialen als schuurpapier, afbreekmesjes, zaagbladen, etc. nog maar te zwijgen.
En de schapen maar blaten....

Unleash the Warrior Within.
In maart mocht ik meehelpen dit evenement voor de eerste keer te organiseren. Ruim 200 kinderen een dagje zelfvertrouwen aangeleerd in de Topsporthal in Almere. Maart volgend jaar de tweede editie waar ik me voor in mag zetten , maar dan in Sporthal Waterwijk.

Bosnische kinderen varen.
Ieder jaar is een bus vol Bosnische kinderen bij Boei2 te gast om een zorgeloos dagje op het water en in de speeltuin mee te maken. Dit jaar mocht ik voor de tweede keer daarbij helpen, heerlijk die smoeltjes aan het einde van de dag.

Graffiti.
Dat staat op een laag pitje, zal ook niet veel meer worden. Ik doe ieder jaar nog Bevrijdingsfestival, Streetartfestival Almere en wat dagen voor de Opkikker. Iedere keer dat we zo’m dag organiseren genieten we weer en is het een feest de bekenden weer te zien.

Mooie mensen.
Dit jaar heb ik weer mooie mensen mogen ontmoeten, opnieuw ontmoeten soms, en beter leren kennen. Heel fijn ook dat ik na jaren een oude vriend weer tegen ben gekomen waar ik nu leuke dingen mee onderneem. Ook anderen hebben mijn leven rijker gemaakt dit jaar.
Daarnaast ben ik natuurlijk ook erg blij met de mensen iets dichterbij. Mensen waar ik wekelijks en soms dagelijks contact mee heb. Maar zeker ook de mensen die ik maar af en toe zie maar waarbij het dan altijd weer vertrouwd en goed is.
En natuurlijk mijn familie die ver weg woont maar die ik toch vaak, en sommige gelukkig weer vaker, zie.

Mijn dieren.
Ik heb dit jaar helaas afscheid genomen van een aantal dieren. Het werden teveel verschillende soorten dus heb ik moeten besluiten een schildpaddensoort aan anderen over te dragen. Ook mijn aquarium heb ik weggedaan. Maar ik geniet nu van mijn 8 landschildpadden, 19 waterschildpadden, 5 kippen, 14 Koi’s en natuurlijk de beide katten Brownie en Oreo. Dit jaar jammergenoeg veel problemen gehad met mijn vijvers maar tegen de herfst is alles goedgekomen en ziet het er voor 2018 goed uit.

2018 plannen…
In 2018 wil ik nog gelukkiger worden. Veel genieten en lekker bezig zijn. Mooie dingen ondernemen, een project afmaken en kijken wat er allemaal op mijn pad komt. Gaat lukken met hulp van iedereen die in mijn leven is. Bedankt alvast.


En in plaats van de kaarten die ik al jaren niet meer stuur:



Fijne feestdagen en een ontzetten goed 2018!

maandag 4 december 2017

Eenzame (?) Feestdagen......

Misschien weet u het nog, vorig jaar heb ik er bewust voor gekozen alleen te zijn met de feestdagen. Alleen maar niet eenzaam, althans dat dacht ik. Het is me tegengevallen….

Het hele jaar door heb ik mooie mensen om me heen. Mensen waarvan ik kan zeggen dat we elkaar waarderen, met elkaar kunnen lachen en huilen en vaak ook een vorm van liefde voelen. Dat weet ik en daar ben ik ook dankbaar voor.
Ik had een aantal uitnodigingen om de feestdagen niet alleen te hoeven doorbrengen, dat was het punt niet maar ik wilde even alleen zijn. Maar toen ik alleen was voelde ik me eenzaam, eigenlijk voor het eerst van mijn leven. En dat is een rotgevoel kan ik jullie vertellen.

Dit jaar ben ik niet alleen. Nog sterker, ik ben met mensen waar ik van hou, stuk voor stuk. Een deel ben ik thuis, een deel elders. En daar ga ik van genieten!

Waarom ik dit blog schrijf? Ik had even de behoefte dit te delen. En misschien wil ik jullie wel laten nadenken. Mijn blogs worden goed gelezen, dat zie ik, dus ik bereik ook veel mensen. Als al mijn lezers nu eens om zich heen zouden kijken…. Kijken of er nog ergens een vriend of familielid alleen is met de feestdagen…. Geloof me, er zijn maar heel weinig mensen die met deze dagen eenzaam willen zijn!


Ik wens jullie alvast gezellige dagen met elkaar!

donderdag 30 november 2017

Sprankelen....

“DE WERELD DAT BEN JE ZELF
Baal je ook wel eens van een situatie en vooral als het een situatie waar iemand schuld aan heeft? Ik zeker wel. Vooral als het een situatie is die ik zelf heb gecreëerd. En soms kan ik ook best lang in dat gevoel blijven hangen.
Wat me vaak helpt is om de situatie om te keren. In plaats van dat ik de situatie de schuld geef van mijn rotgevoel, kan ik zien dat mijn rotgevoel de situatie heeft gecreëerd. Van hieruit gezien besef ik me weer dat ik helemaal geen invloed heb op de situatie buiten mezelf.
Zo denken geeft me rust en rust heb ik nodig om te kunnen genieten van mijn leven. Want daarom ben ik hier. Om plezier te hebben, blij te zijn en te sprankelen.”

Grappig, bovenstaande stukje las ik op internet bij een coach. Ik heb daar toch zo mijn twijfels over, ik ben namelijk van mening dat je wel degelijk invloed hebt op je omgeving en situaties. Kent u het gezegde “…. Bedenk eens wat een sigaar kan doen in een huis met 9 kamers…”? Zullen we daar eens op doorborduren in het kader van bovenstaande beweringen?

·         De eerste vraag is waarom iemand nog een sigaar binnenshuis opsteekt. Daar heeft hij/zij dan blijkbaar bewust voor gekozen, en in het geval het niet zijn/haar eigen huis is ook toestemming voor.
·         De tweede vraag is, als er meerdere mensen aanwezig zijn, of de roker respect heeft voor zijn/haar omgeving. En houdt hij/zij rekening met deze omgeving?
·         Vraag drie: Denkt hij/zij wel na over wat zijn acties tot gevolg kunnen hebben? Zijn er allergische personen aanwezig of komen die later in het huis?
·         Vierde vraag: Hoeveel schade kan het roken van een sigaar op korte en lange termijn aanrichten? Buiten de schade aan gezondheid van mensen kun je ook denken aan de ergernis en het idee dat de roker geen respect voor je heeft.

Al met al trek ik de conclusie dat je zelf situaties veroorzaakt. En ik zeg altijd: “Men is zelf verantwoordelijk voor zijn/haar daden en de gevolgen daarvan.”

Kortom, ik heb het idee dat bovenstaande stukje alleen maar oplevert dat iemand een negatieve situatie die hij/zij voor zichzelf en andere heeft gerealiseerd goed wil praten. De wereld verbeteren begint bij jezelf zegt men altijd. 

Denk daar maar eens over na tijdens het sprankelen!

zondag 19 november 2017

Integer.....?

Ik schreef er al eerder iets over op FaceBook, ik vind het belangrijk te weten of iemand integer is of niet.

Wikepedia omschrijft het als volgt:

Integriteit is de persoonlijke eigenschap, karaktereigenschap, van een individu die inhoudt dat de betrokkenen eerlijk en oprecht is en niet omkoopbaar. De persoon beschikt over een intrinsieke betrouwbaarheid, zegt wat hij doet en doet wat hij zegt, heeft geen verborgen agenda.

Oei, hoor ik u nu denken, nu gaan er wat mensen door de mand vallen! Ja, maar nu gaat dit eens niet over politici en bestuurders uit Almere. Ik ga nu eens kijken naar mensen die zichzelf “coach” noemen. Dan moeten we natuurlijk ook even kijken naar wat een coach nu precies is.

Wikepedia weer:

“Een coach is iemand die beroepsmatig mensen of dieren begeleidt teneinde hun prestaties te verbeteren.”

Kortom, iemand die je helpt jezelf te verbeteren. Ook een beetje een voorbeeldtype dus, iemand naar wie je op kunt kijken als degene die weet waar hij/zij het over heeft. Immers, hoe kun je iemand helpen zichzelf te verbeteren als je zelf niet het goede voorbeeld geeft? Dan ben je niet geloofwaardig, niet integer.

Toch zijn er coaches die anderen begeleiden en vertellen hoe het wel moet terwijl ze zelf in hun privéleven iets heel anders laten zien. Die blogs en FaceBookberichten plaatsen waarvan mensen die hen kennen stijl achterover slaan omdat ze weten dat die mensen in hun leven duidelijk anders met zaken omgaan.

Zo verscheen deze week weer een bericht op FaceBook waarin commentaar werd geleverd op “VICTIM BLAMING”. Er werd veel medelijden getoond met slachtoffers, en terecht. Maar als je dan weet dat de schrijfster van dat stuk zelf een aantal slachtoffers heeft gemaakt op een bijna soortgelijke manier en daarna totaal geen spijt toonde…. Dan vraag je je toch af hoe dergelijke mensen zichzelf nog in de spiegel durven aan te kijken. Een mooi voorbeeld van een niet-integere coach dus! Een stukje uit de tekst:

“Er wordt ook nog veel gesproken over wat het slachtoffer heeft gedaan en veel minder over wat de dader gedaan heeft. Het lijkt wel alsof we het veilig voor onszelf maken door verantwoordelijkheid bij de slachtoffers neer te leggen. Maar we beseffen ons niet dat we het ons hiermee juist extra onveilig voor onszelf maken.”

Als ik u dan vertel dat dezelfde coach heel bewust meegeholpen heeft aan een rechtszaak tegen een slachtoffer, wat denkt u dan????? Integer, dacht het niet, of ben ik nou gek?


Volledigheidshalve hier de bronvermelding: http://bit.ly/2zRsFRW

vrijdag 10 november 2017

Het verschil....

Mensen vragen mij weleens of ik geen spijt heb van mijn vertrek uit Almere naar het mooie Friesland. De vorige zin geeft het antwoord eigenlijk al weg: Nee!!!

Dit vraagt uiteraard om enige uitleg, ik moet immers veel kilometers maken om te doen wat ik wil doen, heb “helemaal niemand” in de omgeving en het comfort van de grote stad is hier ook niet. Klopt allemaal, maar wat staat er allemaal tegenover?

·         Rust. Een dooddoener maar het klopt wel. Vanuit mijn achterraam kijk ik uit op een mooie grote tuin met daarachter een schapenwei, dat is een rustgevend gevoel. In het dorp (1100 inwoners) zie je ’s avonds na 18.00 uur en op zondag bijna niemand meer op straat. Geen geluidsoverlast, scheurende brommertjes etc.

·         Ruimte. Voor het relatief lage bedrag dat ik aan huur betaal heb ik ontzettend veel ruimte. Misschien niet binnen in mijn woning maar ik heb een achtertuin van 28 meter diep en 12 meter breed. Een voortuin van 60 vierkante meter en naast het huis is er ruimte voor 3 auto’s. Daarnaast is Friesland erg dun bevolkt en barst het van de weilanden, meren, bossen, etc.

·         Vertrouwen. Hier vertrouwt men elkaar nog. Facturen worden wel een keer gestuurd (garage doet dat 1x per maand) en daarna betaal je. Even geen geld? Dan betaal je iets later, geen punt. Geen geld bij je? Gooi het van de week maar even in de brievenbus….

·         Samenwerking. Voor € 10 ben je als alleenstaande lid van de straatvereniging. Hiervoor bouwen we eens in de twee jaar een prachtige praalwagen. SAMEN!!!! We versieren de straat met het jaarlijkse feest en met de Kerstdagen. SAMEN!!!! Een aanhanger gestolen? Dan kopen we een andere. SAMEN!!!!

·         Zorg voor elkaar. Mensen zorgen voor elkaar als er iets is. GRATIS!!!! De belangen liggen bij de inwoners, Dorpsbelang boven Gemeentebelang. Door het dorp wordt er samen een duofiets gekocht om samen te kunnen fietsen. Daarvoor hebben we geen geld van de Gemeente nodig.

·         Geen gezeur. Je gedraagt je hier en anders lossen we het onderling op. Buurtbemiddeling, politie, verhuurder, etc. We hebben ze niet nodig.

Al met al ben ik enorm blij dat ik de stap gemaakt heb. Ik vind het ook jammer dat mensen het soms niet durven of kunnen wat ik gedaan heb. Een uurtje rijden levert zoveel meer op en de kosten haal je er met woongenot en –kosten makkelijk uit. Geen gezeur meer met een Gemeente die ambtenaren belangrijker vinden dan inwoners. Geen ergernis als je weer weken moet wachten tot iets geregeld is, je belt en men stuurt “een mannetje”. Geen broodroof, je werkt en verdient geld en daar komt niemand tussen met zwaargesubsidieerde instanties.


Kortom: Friesland BOPPE!!!! (Of Groningen, Drenthe. Overijssel, Gelderland, etc.)