zaterdag 29 december 2018

Teleurstellingen horen bij het leven….


Daar geloof ik wel in, maar hoe ga je daar mee om? Ik zal ook dit jaar een aantal mensen teleurgesteld hebben, sommige ben ik me van bewust, anderen niet. Met die paar waar ik me van bewust ben ga ik het in 2019 goedmaken. Zij weten dat het komt doordat ik soms te druk ben en zijn niet boos, dat geluk heb ik dan wel weer. De mensen die ik onbewust heb teleurgesteld mogen mij dat laten weten, ik al daar dan zeker op reageren als het terecht is.

Er zijn helaas ook mensen die mij teleurgesteld hebben, dat voorkom je niet. Wat je wel kunt voorkomen is dat het je blijft raken. Ik ben sinds mijn burnout in 2003 wel zo dat ik het aangeef. Ik geef mensen vaak ook een kans het op te lossen, aan hen om dat belangrijk genoeg te vinden of niet. In 2018 zijn er 5 mensen geweest die mij teleurgesteld hebben. Teleurgesteld in de zin dat zij beloftes niet nagekomen zijn, mij gekwetst hebben, of op een andere manier mij behandeld hebben die ik niet verwacht had. Op een zo’n groot netwerk als ik heb valt dat aantal enorm mee, maar iedere teleurstelling is er voor mij eentje teveel.

Ik heb dan ook besloten deze 5 mensen uit mijn leven te bannen. Die keuze doet mij goed, geeft mij rust. In 2019 zal ik dus beginnen met een kleiner netwerk. Ik neem niet meer de moeite deze mensen in te lichten, ze zien vanzelf wel dat berichten op FaceBook hen niet meer bereiken. Het zal hen verbazen, of niet, maar het is wat het is.

Voor alle anderen: Ik ben en blijf blij met jullie vriendschap en liefde en wens jullie wat jullie nodig hebben. Maak van 2019 een groot feest, ben ik ook van plan!

zondag 30 september 2018

Hoe werkt dat nou?


Ergens, diep in mijn netwerk, zit iemand die mij weleens berichtjes toestuurt die mij prikkelen. Vanmorgen kreeg ik er weer eentje die over iemand die het haar missie heeft gemaakt lichtheid te brengen in andermans leven en die persoon te leren vertrouwen op zijn/haar zachte kant.

Dat zweverige heb ik helemaal niets mee zoals iedereen die mij kent weet. Ik probeer mij weleens te verplaatsen in zo’n persoon maar dat is soms wat moeilijk als je die persoon goed kent. Ik ben ook iemand die vindt dat je moet uitstralen en je moet gedragen naar hetgeen je anderen probeert te leren. Dat betekent bijvoorbeeld dat een sportman niet moet roken en dat een fotograaf ook de vakantiekiekjes in orde moet hebben.

Dat laatste schort er bij mensen helaas nog weleens aan. Daarmee doe je afbreuk aan jezelf en neem IK je in elk geval niet meer serieus. Zo geeft een persoon in haar mij toegezonden Facebookbericht aan dat zij zichzelf “open en eerlijk”vindt. Ik heb, bij die persoon, moeite mijn lachen in te houden en wordt daar ook een beetje boos van. Ik zou mij er niet (meer) druk om moeten maken maar weer dat zij dat zeker niet is en maak me dan zorgen om anderen die weer beschadigd zullen worden. Zo ben ik nou eenmaal. Want dat ze beschadigd zullen worden is een feit, een gegeven dat in haar hele 57-jarige leven aanwezig is geweest en nog steeds is.

Ik baal af en toe zo van deze wereld en de mentaliteit die tegenwoordig blijkbaar heel normaal is. Mensen die zonder na te denken, en soms ook ernstig bewust, anderen pijn doen. Mensen die vriendschappen, relaties en andere banden kapot maken voor hun eigen gewin. Niet dankbaar zijn voor wat ze hebben en anderen voor hun doen. En daarbij niet beseffen dat zij anderen daarmee pijn doen. Of, nog erger, dat wel beseffen maar egoïstisch zijn. En hoe rijm je dat met het idee dat het je missie is lichtheid te brengen in andermans leven en die persoon te leren vertrouwen op zijn/haar zachte kant?

dinsdag 4 september 2018

Facebook, we vinden er allemaal wat van.



Je haat het of je houdt ervan, Facebook. Persoonlijk ben ik er gek op, misschien wel aan verslaafd, hoewel de advertenties me wel gaan irriteren. Ik doe mijn best om alles wat mijn Facebookvrienden posten te lezen. Ik reageer niet altijd, maar dat hoeft ook niet.

Een mooi onderdeel vind ik “Herinneringen”. Dit stukje Facebook geeft dagelijks aan wat je op die datum in vorige jaren hebt gepost. Ik kan daarvan genieten. Het laat me zien hoe mijn leven is en wat ik meegemaakt heb. Zo begin ik in de gaten te krijgen dat mijn slapeloosheid steeds in dezelfde periode van het jaar opspeelt. Dat is vervelend maar ik zie dus dat het steeds een periode is, gaat dus vanzelf weer over.
Ook zie ik waar ik de afgelopen jaren heb gewoond, hoe mijn huidige huisje er 4 jaar geleden uitzag, etc. Ik kan ook genieten van de ontwikkeling van mijn dieren, hoe ze groeien en, bij de katten, ook rustiger worden.

Ook zie ik gebeurtenissen langskomen die mij weer laten glimlachen. Dingen die toen vervelend waren maar mij gevormd hebben en waarin ik mijn gelijk heb gekregen. Iedereen herinnert zich wel de poging van het gesjeesde rechtenstudentje om mijn vrijheid van meningsuiting in te dammen. U weet wel, degene die het op zich had genomen de Opperspreekstalmeester en de Vrolijke Engel die het niet zo nauw namen met trouw blijven aan hun relatie in bescherming te nemen. Het is zelfs tot een rechtszaak gekomen die ik glansrijk heb gewonnen. Veel, zo niet alles wat ik voorspelt heb is uitgekomen.
En dan de ellende met de bekende netwerkborrel in Almere. Netwerk gewaarschuwd, achteraf gelijk gekregen en de club draait in Almere niet meer. Jammer van al die slachtoffers maar dat is helaas niet anders.
Veel, zo niet alles wat ik voorspelt heb is uitgekomen.

Maar ook laat het mij de leukere dingen zien, alle Graffitigebeurtenissen, mijn vrienden en mijn vrijwilligerswerk. Over een jaar en twee weken zal ik glimlachend terugkijken naar het moment dat ik een nieuwe stichting heb opgestart. Samen met een paar vrienden zal ik dan een drankje doen en proosten op het eerste succesvolle jaar. En dankbaar zijn voor de hulp van mooie mensen die ik uit de grond van mijn hart VRIENDEN noem.

donderdag 19 juli 2018

Wat als....


Mensen eerlijk zouden zijn….
Mensen hun eigen fouten zouden zien…
Mensen hun fouten toe zouden durven en willen geven….
Mensen trouw zouden zijn aan hun relatie, gevoel en integriteit…..
Mensen anderen geen pijn zouden doen….
Mensen zich niet anders voor zouden doen dan ze zijn…
Mensen anderen serieus zouden nemen en niet alleen aan zichzelf zouden denken…

Hoe mooi zou het leven dan zijn…..

zondag 10 juni 2018

Mijn achternicht is vermoord


In augustus 2017 werd mijn achternicht vermoord. Ik kende haar nauwelijks maar het raakt je omdat het familie is en erg dichtbij komt. Deze week is haar moordenaar veroordeeld tot 20 jaar cel, 2 jaar meer dan de eis.

Vermoord is zij door de man die haar, zonder dat zij dat wist, betrok in een buitenechtelijke relatie. Toen zij hem vertelde dat zij zwanger was en ontdekte dat hij getrouwd was heeft hij haar op erg brute wijze vermoord.
Mensen die mij kennen weten hoe ik sta tegenover verhoudingen buiten de relatie die je hebt. Dat doe je niet, door je partner ontrouw te zijn veroorzaak je meer ellende dan je beseft. Mijn nicht en haar man hebben sinds augustus geen echt afscheid kunnen nemen van hun dochter, nu pas is het huis vrijgegeven en mogen zij de laatste herinneringen aan hun dochter terugkrijgen.

Dit is een extreem geval, dat besef ik terdege, maar iedere verhouding buiten je relatie geeft ellende, of je nou getrouwd bent of niet. En niet alleen voor jezelf, ook voor de beide partners en hun omgeving. Ben je niet tevreden over je relatie, stap er dan uit. Hoe simpel kan het zijn, de problemen die daarvan komen moet je maar voor lief nemen, maar blijf eerlijk!
In mijn geval heeft het vreemdgaan van mijn ex, met een mij zeer bekende man, mij een vertrouwensprobleem opgeleverd. Het wordt minder maar zal altijd blijven. Ook het gevoel dat er een ander in het bed heeft gelegen wat daarna niet werd verschoond en ik in heb geslapen is zeer frustrerend. Ik kan anderen niet zo makkelijk meer vertrouwen die wisten van de relatie die mijn ex nog steeds onderhield buiten onze LAT-relatie.

Van me afschrijven helpt soms, maar na ruim 2 jaar heb ik nog steeds een heel naar gevoel waar ik niet makkelijk mee om kan gaan. Dat doet extra pijn omdat ik het gevoel heb het enige slachtoffer te zijn en de veroorzakers ongestraft lekker doorgaan met hun leven. Nog sterker, zelfs goedpraten wat zij gedaan hebben door er vage innerlijke excuses voor te verzinnen.

Daarom roep ik alle Jaysons, Nielsen, Francen, Denises en al die anderen op eens na te denken wat zij hun partners, kinderen, familie en omgeving aandoen….. En stop er dan mee voordat je nog meer ellende veroorzaakt.



(Iedere associatie van namen met bestaande personen is voor rekening van de lezer.)