dinsdag 22 januari 2019

Hoe worden we belazerd.....


Vanmorgen gelezen op Omroep Flevoland: “Vanaf vandaag wordt het vlees van de Edelherten uit de Oostvaardersplassen verkocht”.

Mooi, laten we eens kijken waar dan en hoe. Via de site www.koopeenhert.nl kunt u 2 verschillende pakketten bestellen van vlees van de  EDELHERTEN UIT DE OOSTVAARDERSPLASSEN.

Maar, we klikken even door en ontdekken onderaan een pagina waarin deze pakketten worden aangeboden reviews. Dat is mooi en belangrijk ook. Wat denk je? Al ruim 2000 beoordelingen met een gemiddelde beoordeling van 4.8. Geweldig!!!!

Uh…. Wacht even, het vlees is vanaf vandaag te koop.
Uh…. Het vlees wordt gekoeld aangeleverd…. (Dus niet per email)
Uh…. Bestellen kan vanaf vandaag….. (Ik herhaal het nog maar even)
Uh…. 2000+ Beoordelingen?

OK, mijn IQ is misschien te hoog om dit te begrijpen of worden we toch belazerd?

Is dit misschien een sluikreclame voor een bedrijf dat Edelhertenvlees verkoopt en gebruik maakt van de mogelijkheid extra omzet te genereren via nieuwsitems? Waarom heeft Omroep Flevoland hier niet naar gekeken? Waarom werkt de Provincie hieraan mee?

Ik denk dat het iets met commercie te maken heeft.

maandag 21 januari 2019

Aankomende maandag ga ik mijn Tractorrijbewijs halen!


Ja, echt, ik ga het doen! Ik woon al ruim 6 jaar in Friesland en zie regelmatig hele mooie, hele grote tractoren rijden en dat lijkt me geweldig. Vaak rijden er jongens op van nog geen 16 (de leeftijd waarop je je tractorrijbewijs mag halen) in het donker, met een grote aanhanger en zonder verlichting. Ik heb me daarover verbaasd. Veel van die apparaten zijn groter dan de gemiddelde vrachtwagen en toch hoeven ze, ook op de openbare weg, niet eens een kenteken te hebben….

Denk daar eens over na. In de Randstad houden ouders hun hart al vast als kindlief scooterrijaspiraties heeft. En hier in Friesland gaan jongetjes van 14 met een “vrachtwagen” ’s avonds de weg op…..

Maar goed, ik kom dus vanmiddag op het Gemeentehuis in Balk.
Ter info: op maandag is de openingstijd 13.00 tot 16.oo uur, op andere dagen ook wel 3 uur per dag op wisselende tijden.
De dame achter de balie, ik zei: “DE dame achter de balie….” begroet mij vriendelijk.
Nog een stukje info: er zijn 4 balies en er is 1 dame. Dit overigens na een wachttijd van wel een minuut, ze moest nog even een papiertje opbergen van de vorige bezoeker.
We handelen de aanvraag af en ik vraag, lollig als ik ben, of ik omdat ik in Friesland woon nu ook mijn tractorrijbewijs krijg. Ze glimlacht en zegt: “Ja natuurlijk!”. Ik denk dat ik een Friezin met humor heb gevonden. Maar nee hoor, ze is serieus, ik krijg hem erbij. En dat zonder het spreekwoordelijke pakje boter te hoeven kopen.

En dan blijkt dat ik nog steeds geen echte Fries ben, ik heb geen klompen aan. Mijn klomp kan dus, omdat mijn klomp niet bestaat, niet breken. Ik kijk haar dus maar even aan alsof ik al het water in haar lichaam (het vrouwelijk lichaam bestaat per slot van rekening voor ongeveer 50% uit water) zie branden. Blijkt dat iedereen in Nederland met een geldig autorijbewijs sinds 2015 automatisch een tractorrijbewijs krijgt. En die ga ik dus aankomende maandag halen!

Mocht u dus binnenkort in Almere mij op een groene tractor zien rijden, dan heb ik deze even van Alfred Bekenkamp geleend voor een toerritje!

zaterdag 29 december 2018

Teleurstellingen horen bij het leven….


Daar geloof ik wel in, maar hoe ga je daar mee om? Ik zal ook dit jaar een aantal mensen teleurgesteld hebben, sommige ben ik me van bewust, anderen niet. Met die paar waar ik me van bewust ben ga ik het in 2019 goedmaken. Zij weten dat het komt doordat ik soms te druk ben en zijn niet boos, dat geluk heb ik dan wel weer. De mensen die ik onbewust heb teleurgesteld mogen mij dat laten weten, ik al daar dan zeker op reageren als het terecht is.

Er zijn helaas ook mensen die mij teleurgesteld hebben, dat voorkom je niet. Wat je wel kunt voorkomen is dat het je blijft raken. Ik ben sinds mijn burnout in 2003 wel zo dat ik het aangeef. Ik geef mensen vaak ook een kans het op te lossen, aan hen om dat belangrijk genoeg te vinden of niet. In 2018 zijn er 5 mensen geweest die mij teleurgesteld hebben. Teleurgesteld in de zin dat zij beloftes niet nagekomen zijn, mij gekwetst hebben, of op een andere manier mij behandeld hebben die ik niet verwacht had. Op een zo’n groot netwerk als ik heb valt dat aantal enorm mee, maar iedere teleurstelling is er voor mij eentje teveel.

Ik heb dan ook besloten deze 5 mensen uit mijn leven te bannen. Die keuze doet mij goed, geeft mij rust. In 2019 zal ik dus beginnen met een kleiner netwerk. Ik neem niet meer de moeite deze mensen in te lichten, ze zien vanzelf wel dat berichten op FaceBook hen niet meer bereiken. Het zal hen verbazen, of niet, maar het is wat het is.

Voor alle anderen: Ik ben en blijf blij met jullie vriendschap en liefde en wens jullie wat jullie nodig hebben. Maak van 2019 een groot feest, ben ik ook van plan!

zondag 30 september 2018

Hoe werkt dat nou?


Ergens, diep in mijn netwerk, zit iemand die mij weleens berichtjes toestuurt die mij prikkelen. Vanmorgen kreeg ik er weer eentje die over iemand die het haar missie heeft gemaakt lichtheid te brengen in andermans leven en die persoon te leren vertrouwen op zijn/haar zachte kant.

Dat zweverige heb ik helemaal niets mee zoals iedereen die mij kent weet. Ik probeer mij weleens te verplaatsen in zo’n persoon maar dat is soms wat moeilijk als je die persoon goed kent. Ik ben ook iemand die vindt dat je moet uitstralen en je moet gedragen naar hetgeen je anderen probeert te leren. Dat betekent bijvoorbeeld dat een sportman niet moet roken en dat een fotograaf ook de vakantiekiekjes in orde moet hebben.

Dat laatste schort er bij mensen helaas nog weleens aan. Daarmee doe je afbreuk aan jezelf en neem IK je in elk geval niet meer serieus. Zo geeft een persoon in haar mij toegezonden Facebookbericht aan dat zij zichzelf “open en eerlijk”vindt. Ik heb, bij die persoon, moeite mijn lachen in te houden en wordt daar ook een beetje boos van. Ik zou mij er niet (meer) druk om moeten maken maar weer dat zij dat zeker niet is en maak me dan zorgen om anderen die weer beschadigd zullen worden. Zo ben ik nou eenmaal. Want dat ze beschadigd zullen worden is een feit, een gegeven dat in haar hele 57-jarige leven aanwezig is geweest en nog steeds is.

Ik baal af en toe zo van deze wereld en de mentaliteit die tegenwoordig blijkbaar heel normaal is. Mensen die zonder na te denken, en soms ook ernstig bewust, anderen pijn doen. Mensen die vriendschappen, relaties en andere banden kapot maken voor hun eigen gewin. Niet dankbaar zijn voor wat ze hebben en anderen voor hun doen. En daarbij niet beseffen dat zij anderen daarmee pijn doen. Of, nog erger, dat wel beseffen maar egoïstisch zijn. En hoe rijm je dat met het idee dat het je missie is lichtheid te brengen in andermans leven en die persoon te leren vertrouwen op zijn/haar zachte kant?

dinsdag 4 september 2018

Facebook, we vinden er allemaal wat van.



Je haat het of je houdt ervan, Facebook. Persoonlijk ben ik er gek op, misschien wel aan verslaafd, hoewel de advertenties me wel gaan irriteren. Ik doe mijn best om alles wat mijn Facebookvrienden posten te lezen. Ik reageer niet altijd, maar dat hoeft ook niet.

Een mooi onderdeel vind ik “Herinneringen”. Dit stukje Facebook geeft dagelijks aan wat je op die datum in vorige jaren hebt gepost. Ik kan daarvan genieten. Het laat me zien hoe mijn leven is en wat ik meegemaakt heb. Zo begin ik in de gaten te krijgen dat mijn slapeloosheid steeds in dezelfde periode van het jaar opspeelt. Dat is vervelend maar ik zie dus dat het steeds een periode is, gaat dus vanzelf weer over.
Ook zie ik waar ik de afgelopen jaren heb gewoond, hoe mijn huidige huisje er 4 jaar geleden uitzag, etc. Ik kan ook genieten van de ontwikkeling van mijn dieren, hoe ze groeien en, bij de katten, ook rustiger worden.

Ook zie ik gebeurtenissen langskomen die mij weer laten glimlachen. Dingen die toen vervelend waren maar mij gevormd hebben en waarin ik mijn gelijk heb gekregen. Iedereen herinnert zich wel de poging van het gesjeesde rechtenstudentje om mijn vrijheid van meningsuiting in te dammen. U weet wel, degene die het op zich had genomen de Opperspreekstalmeester en de Vrolijke Engel die het niet zo nauw namen met trouw blijven aan hun relatie in bescherming te nemen. Het is zelfs tot een rechtszaak gekomen die ik glansrijk heb gewonnen. Veel, zo niet alles wat ik voorspelt heb is uitgekomen.
En dan de ellende met de bekende netwerkborrel in Almere. Netwerk gewaarschuwd, achteraf gelijk gekregen en de club draait in Almere niet meer. Jammer van al die slachtoffers maar dat is helaas niet anders.
Veel, zo niet alles wat ik voorspelt heb is uitgekomen.

Maar ook laat het mij de leukere dingen zien, alle Graffitigebeurtenissen, mijn vrienden en mijn vrijwilligerswerk. Over een jaar en twee weken zal ik glimlachend terugkijken naar het moment dat ik een nieuwe stichting heb opgestart. Samen met een paar vrienden zal ik dan een drankje doen en proosten op het eerste succesvolle jaar. En dankbaar zijn voor de hulp van mooie mensen die ik uit de grond van mijn hart VRIENDEN noem.