donderdag 22 februari 2018

"Projectje".....


Mijn Opkikkervrienden weten dat ik enige tijd bezig ben geweest met het verzamelen van mooie en emotionele verhalen. Dat was een project wat ik perse wilde doen om anderen te helpen. Met helpen bedoel ik in dit geval hen duidelijk te maken dat emoties er mogen zijn bij vrijwilligerswerk en dat we er niet alleen voor staan.

Vorige maand dacht ik het klaar te hebben en heb het gedeponeerd waar het in mijn ogen hoorde en heb het bundeltje ook naar de medeschrijvers gestuurd. Ik dacht dat het klaar was….

Hoe mis had ik het, zoiets kun je niet afsluiten, dat moet doorgaan. Ik denk daarom dat dit project door moet lopen en zal mij daarvoor inzetten zodat er een 2e editie, een 3e en wie weet wel heel veel meer zullen komen. Beschikbaar voor iedere collega Opkikkervrijwilliger die het lezen wil en wie weet wat de toekomst daarin brengt.

Vanavond bij thuiskomst weer twee mooie verhalen van iemand die zaterdag bij het avondeten wat stiller was dan normaal. Toen was niet het moment om erover te praten, althans niet voor hem/haar. Hij/zij heeft het vandaag met mij per mail gedeeld, weer vochtige ogen door herkenning…
Ikzelf had eind van de dag ook weer een momentje dat ik niet aan zag komen maar keihard binnenkwam. Bewondering voor de mensen die dagelijks geconfronteerd worden met ziekte en pijn maar toch doorgaan in hun steun en liefde naar degene die de ziekte en pijn jammergenoeg moet ondergaan.

Dankbaar ben ik ook dat ik deel uitmaak van een groep mensen die daarin steun mag bieden, al is het maar voor een paar uur. Maar in die paar uur helpen wij herinneringen te creëren die niet in geld zijn uit te drukken maar onbetaalbaar zijn. En daar doe we het heel graag voor!

Noot: Steun kunnen wij altijd gebruiken:

SMS "Opkikker" naar 4233 (U doneert éénmalig € 3)

of kies voor een andere mooie manier via 

www.opkikker.nl/help-mee-stichting-opkikker/doneer-aan-stichting-opkikker

maandag 15 januari 2018

Sprankelelfje.....

Een hypothetisch verhaal:

Regelmatig ontvang ik in mijn mailbox berichten die nergens op slaan, ook op FaceBook en andere social media zie ik dingen voorbijkomen waarvan ik me afvraag wat er nou eigenlijk de bedoeling van is. Vaak negeer ik het maar soms heb ik de neiging te reageren.
Zo ook op de berichten die mij doorgestuurd worden door mijn netwerk. Berichten waarvan ik me afvraag waarom bepaalde mensen nog berichten plaatsen. Mensen die ik in het verleden gewaardeerd heb om hun inzicht maar die de laatste tijd volledig van het padje zijn. Mensen waarvan ik, als ik nu zonder enige kennis hun berichten zou lezen, het IQ van een deurknop toe zou dichten.

Ik vraag me dan af of ik de enige ben. Dat ga ik dan onderzoeken. Ben ik de enige of ben ik te kritisch? In het geval van mensen die “het padje kwijt zijn” krijg ik vaak een bevestiging van anderen. Mijn inzicht is dus blijkbaar redelijk op orde.
Maar de berichten die deze persoon (of personen) plaatst op FaceBook klopt mijn mening daarover wel? Gelukkig kan ik hierop volmondig “JA” antwoorden. Ik heb daar heel serieus naar gekeken. De berichten waar ik dan op doel zijn niet alleen “zweverig” maar raken kant nog wal om de simpele reden dat de berichten elkaar tegenspreken.

Natuurlijk komt het voor dat mensen een mening hebben die bijna lijnrecht tegenover de mening van een ander staat. Dat mag en maakt het leven minder saai doordat je geprikkeld wordt zelf na te denken. Maar een mening hebben die lijnrecht tegenover je eigen mening staat? Dat is raar… En wat nog vreemder is is dat je daar dan artikelen over schrijft en nog publiceert ook! Het kan niet zo zijn dat alleen mij dat opvalt, anderen moet dat toch ook opvallen.

En daar komt het gevaar om de hoek kijken van publicaties op social media. Deze worden vaak ongecontroleerd voor waarheid aangenomen. Zeker als ze komen van iemand die zichzelf een bepaalde status heeft toebedacht. Iemand die bijvoorbeeld heel veel verschillende (!) stromingen aanhangt zonder de tegenstrijdigheid daarvan te zien. En zich vervolgens opwerpt als een deskundige zonder het besef dat hij/zij volledig van het padje is. Dan bestaat de kans dat je anderen gaat beschadigen, of dat nu bewust of onbewust is. Ik ben echter wel van mening dat als je het onbewust doet, daarop gewezen wordt en er vervolgens mee doorgaat dit een bewuste keuze is. En dat vind ik een kwalijke zaak waartegen ik mijn netwerk wil beschermen.

Moet ik dan mijn netwerk zonodig beschermen? Nee, mijn netwerk heeft ook een eigen verantwoordelijkheid. Maar….. ik wil mezelf in de spiegel aan kunnen kijken in het besef dat ik wel geprobeerd heb mijn netwerk te waarschuwen. Ik hoop dat mijn netwerk zaken kritisch blijft bekijken en ook controleert! En als men dan toch een andere keuze maakt kan mij nooit verweten worden dat ik niet heb gewaarschuwd.

En als ik dan merk dat het geholpen heeft “sprankel” ik van blijdschap!



N.B.: Iedere associatie die deze blog mogelijk oproept met personen/coaches/deskundigen en dergelijke komen voor rekening van de lezer. De naam in de titel is geen bewuste verwijzing naar wie dan ook maar slechts bedoelt om mensen te prikkelen dit blog te lezen.

zondag 10 december 2017

Even sentimenteel doen....

Bijna Oudejaarsavond, tijd om sentimenteel te worden. Ik kan op 2017 terugkijken met een goed gevoel. Mooie dingen gedaan, mooie ervaringen, mooie mensen, wat wil ik nog meer?

Lekker algemeen die laatste zin, vertel… vertel…

Stichting Opkikker.
Jullie weten dat de Opkikker mijn hart gestolen heeft. Geeft niet hoor, dat mogen ze. Ik heb enorm veel van ze daarvoor terug gekregen. Veel dagen erin gestopt, maar wat een mooi werk. Zwaar soms, zoals bij de verhuizing van kantoor en magazijn maar daar heb ik ook weer van geleerd: Een doos met dossiers is veeeeeel zwaarder dan een dossierdoos. Het is maar dat u het weet!
Maar de mooiste dingen waren toch wel de Opkikkerdagen, groot en klein. Mooi weer, slecht weer, we hebben alles gehad maar de gezinnen gingen allemaal met een blij gezicht (en hart) naar huis en daar doen we het voor.
Veel geklust ook, op kantoor en op De Eemhof. Leuk om dat samen met al die vrijwilligers te mogen doen en fijn dat het resultaat zo mooi is.

De Boerderij.
Hoewel niemand verwacht had dat dit een zo langlopend project zou worden genieten Alfred, Ilse en ik nog van iedere dag dat we daar bezig zijn. Zagen, schuren, schilderen, schroeven, vegen, lijmen, koffiezetten, niets is ons vreemd daar. En mooi dat dat wordt! Ik zou best weleens willen weten hoeveel kilo schroeven en meters hout we verwerkt hebben, en dan nog alle verf. Om over verbruikte materialen als schuurpapier, afbreekmesjes, zaagbladen, etc. nog maar te zwijgen.
En de schapen maar blaten....

Unleash the Warrior Within.
In maart mocht ik meehelpen dit evenement voor de eerste keer te organiseren. Ruim 200 kinderen een dagje zelfvertrouwen aangeleerd in de Topsporthal in Almere. Maart volgend jaar de tweede editie waar ik me voor in mag zetten , maar dan in Sporthal Waterwijk.

Bosnische kinderen varen.
Ieder jaar is een bus vol Bosnische kinderen bij Boei2 te gast om een zorgeloos dagje op het water en in de speeltuin mee te maken. Dit jaar mocht ik voor de tweede keer daarbij helpen, heerlijk die smoeltjes aan het einde van de dag.

Graffiti.
Dat staat op een laag pitje, zal ook niet veel meer worden. Ik doe ieder jaar nog Bevrijdingsfestival, Streetartfestival Almere en wat dagen voor de Opkikker. Iedere keer dat we zo’m dag organiseren genieten we weer en is het een feest de bekenden weer te zien.

Mooie mensen.
Dit jaar heb ik weer mooie mensen mogen ontmoeten, opnieuw ontmoeten soms, en beter leren kennen. Heel fijn ook dat ik na jaren een oude vriend weer tegen ben gekomen waar ik nu leuke dingen mee onderneem. Ook anderen hebben mijn leven rijker gemaakt dit jaar.
Daarnaast ben ik natuurlijk ook erg blij met de mensen iets dichterbij. Mensen waar ik wekelijks en soms dagelijks contact mee heb. Maar zeker ook de mensen die ik maar af en toe zie maar waarbij het dan altijd weer vertrouwd en goed is.
En natuurlijk mijn familie die ver weg woont maar die ik toch vaak, en sommige gelukkig weer vaker, zie.

Mijn dieren.
Ik heb dit jaar helaas afscheid genomen van een aantal dieren. Het werden teveel verschillende soorten dus heb ik moeten besluiten een schildpaddensoort aan anderen over te dragen. Ook mijn aquarium heb ik weggedaan. Maar ik geniet nu van mijn 8 landschildpadden, 19 waterschildpadden, 5 kippen, 14 Koi’s en natuurlijk de beide katten Brownie en Oreo. Dit jaar jammergenoeg veel problemen gehad met mijn vijvers maar tegen de herfst is alles goedgekomen en ziet het er voor 2018 goed uit.

2018 plannen…
In 2018 wil ik nog gelukkiger worden. Veel genieten en lekker bezig zijn. Mooie dingen ondernemen, een project afmaken en kijken wat er allemaal op mijn pad komt. Gaat lukken met hulp van iedereen die in mijn leven is. Bedankt alvast.


En in plaats van de kaarten die ik al jaren niet meer stuur:



Fijne feestdagen en een ontzetten goed 2018!

maandag 4 december 2017

Eenzame (?) Feestdagen......

Misschien weet u het nog, vorig jaar heb ik er bewust voor gekozen alleen te zijn met de feestdagen. Alleen maar niet eenzaam, althans dat dacht ik. Het is me tegengevallen….

Het hele jaar door heb ik mooie mensen om me heen. Mensen waarvan ik kan zeggen dat we elkaar waarderen, met elkaar kunnen lachen en huilen en vaak ook een vorm van liefde voelen. Dat weet ik en daar ben ik ook dankbaar voor.
Ik had een aantal uitnodigingen om de feestdagen niet alleen te hoeven doorbrengen, dat was het punt niet maar ik wilde even alleen zijn. Maar toen ik alleen was voelde ik me eenzaam, eigenlijk voor het eerst van mijn leven. En dat is een rotgevoel kan ik jullie vertellen.

Dit jaar ben ik niet alleen. Nog sterker, ik ben met mensen waar ik van hou, stuk voor stuk. Een deel ben ik thuis, een deel elders. En daar ga ik van genieten!

Waarom ik dit blog schrijf? Ik had even de behoefte dit te delen. En misschien wil ik jullie wel laten nadenken. Mijn blogs worden goed gelezen, dat zie ik, dus ik bereik ook veel mensen. Als al mijn lezers nu eens om zich heen zouden kijken…. Kijken of er nog ergens een vriend of familielid alleen is met de feestdagen…. Geloof me, er zijn maar heel weinig mensen die met deze dagen eenzaam willen zijn!


Ik wens jullie alvast gezellige dagen met elkaar!

donderdag 30 november 2017

Sprankelen....

“DE WERELD DAT BEN JE ZELF
Baal je ook wel eens van een situatie en vooral als het een situatie waar iemand schuld aan heeft? Ik zeker wel. Vooral als het een situatie is die ik zelf heb gecreëerd. En soms kan ik ook best lang in dat gevoel blijven hangen.
Wat me vaak helpt is om de situatie om te keren. In plaats van dat ik de situatie de schuld geef van mijn rotgevoel, kan ik zien dat mijn rotgevoel de situatie heeft gecreëerd. Van hieruit gezien besef ik me weer dat ik helemaal geen invloed heb op de situatie buiten mezelf.
Zo denken geeft me rust en rust heb ik nodig om te kunnen genieten van mijn leven. Want daarom ben ik hier. Om plezier te hebben, blij te zijn en te sprankelen.”

Grappig, bovenstaande stukje las ik op internet bij een coach. Ik heb daar toch zo mijn twijfels over, ik ben namelijk van mening dat je wel degelijk invloed hebt op je omgeving en situaties. Kent u het gezegde “…. Bedenk eens wat een sigaar kan doen in een huis met 9 kamers…”? Zullen we daar eens op doorborduren in het kader van bovenstaande beweringen?

·         De eerste vraag is waarom iemand nog een sigaar binnenshuis opsteekt. Daar heeft hij/zij dan blijkbaar bewust voor gekozen, en in het geval het niet zijn/haar eigen huis is ook toestemming voor.
·         De tweede vraag is, als er meerdere mensen aanwezig zijn, of de roker respect heeft voor zijn/haar omgeving. En houdt hij/zij rekening met deze omgeving?
·         Vraag drie: Denkt hij/zij wel na over wat zijn acties tot gevolg kunnen hebben? Zijn er allergische personen aanwezig of komen die later in het huis?
·         Vierde vraag: Hoeveel schade kan het roken van een sigaar op korte en lange termijn aanrichten? Buiten de schade aan gezondheid van mensen kun je ook denken aan de ergernis en het idee dat de roker geen respect voor je heeft.

Al met al trek ik de conclusie dat je zelf situaties veroorzaakt. En ik zeg altijd: “Men is zelf verantwoordelijk voor zijn/haar daden en de gevolgen daarvan.”

Kortom, ik heb het idee dat bovenstaande stukje alleen maar oplevert dat iemand een negatieve situatie die hij/zij voor zichzelf en andere heeft gerealiseerd goed wil praten. De wereld verbeteren begint bij jezelf zegt men altijd. 

Denk daar maar eens over na tijdens het sprankelen!